و (اى پيامبر) اگر تو را تكذيب كنند، پس بگو:» پروردگار شما، صاحب رحمتى گسترده است؛ و [لى] سختىِ (مجازات) او از گروه خلافكاران دفع شدنى نيست. « (147) كسانى كه شرك ورزيدند، بزودى مىگويند:» اگر (بر فرض) خدا مىخواست، ما و پدرانمان شرك نمىورزيديم، و هيچ چيزى را ممنوع نمىكرديم. «كسانى (هم) كه پيش از آنان بودند همين گونه، (پيامبران را) تكذيب كردند، تا سرانجام (طعم) سختىِ (مجازات) ما را چشيدند. بگو:» آيا نزد شما دانشى هست، پس آن را براى ما بيرون آوريد. « [شما] جز از گمان پيروى نمىكنيد، و جز اين نيست كه شما حدس مىزنيد، (و دروغ مىبافيد). (148) بگو:» پس فقط دليل رسا براى خداست. و اگر (بر فرض خدا) مىخواست، حتماً همه شما را (به اجبار) راهنمايى مىكرد. « (149) بگو:» گواهانتان را بياوريد، آن كسانى كه گواهى مىدهند، در واقع خدا اين (ها) را حرام كرده است! «و اگر آنان (به دروغ) گواهى دهند، تو با آنان گواهى مَده؛ و پيروى مكن از هوسهاى كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، و كسانى كه به آخرت ايمان نمىآورند و آنان كه براى پروردگارشان همتا قرار مىدهند. (150) بگو:» بياييد، آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده است، (برايتان) بخوانم (و پيروى كنيم): اينكه هيچ چيزى را شريك او قرار ندهيد؛ و به پدر و مادر نيكى كنيد؛ و فرزندانتان را از فقر نكشيد؛ ما، شما و آنان را روزى مىدهيم؛ و نزديك [كارهاى] زشت نشويد، آنچه آشكار است از آنها، و آنچه پنهان است؛ و شخصى را كه خدا (كشتن او را) حرام كرده است، جز به حق نكشيد؛ اين (چيزى است كه خدا) شما را به آن سفارش كرده، تا شايد شما خردورزى كنيد. (151)