و به ثروت يتيم، نزديك نشويد، جز به آن (روشى) كه آن نكوتر است، تا به حدّ رشدش برسد؛ و پيمانه و ترازو را بر طبق دادگرى، كاملًا ادا كنيد؛ هيچ شخصى را جز به اندازه تواناييش، تكليف نمىكنيم؛ و هنگامى كه سخنى مىگوييد، پس عدالت را رعايت نماييد، و گر چه در مورد نزديكان (شما) بوده باشد؛ و به پيمان خدا وفا كنيد؛ اين [ها] است كه [خدا] شما را به آن [ها] سفارش كرده، تا شايد شما متذكّر شويد. (152) و اين راه راست من است؛ پس از آن پيروى كنيد؛ و از راهها [ى ديگر] پيروى نكنيد، كه شما را از راه او پراكنده مىسازد؛ اين [ها] است كه [خدا] شما را به آن [ها] سفارش كرده، تا شايد شما [خود را] حفظ كنيد. « (153) سپس به موسى كتاب [الهى] داديم، براى اينكه (نعمت خود را) بر كسى كه نيكى كرده تمام كنيم؛ و هر چيزِ (مورد نياز) را تشريح كنيم، و رهنمود و رحمتى باشد؛ تا شايد آنان به ملاقات پروردگارشان ايمان بياورند. (154) و اين كتابى خجسته است كه آن را فرو فرستاديم؛ پس از آن پيروى كنيد، و خود را از مخالفت آن] حفظ كنيد، باشد كه شما (مشمول) رحمت شويد. (155) (ما قرآن را فرو فرستاديم مبادا) بگوييد:» كتاب [الهى] تنها بر دو دسته پيش از ما [يهوديان و مسيحيان] فرود آمد، و در واقع ما از (مطالعه و) درس آنان غافل بوديم. « (156) يا [مبادا] بگوييد:» ما اگر (بر فرض) كتاب [الهى هم] بر ما فرو فرستاده مىشد، حتماً از آنان ره يافتهتر بوديم. «پس بيقين، دليل روشنِ (قرآن)، و رهنمود و رحمتى از جانب پروردگارتان براى شما آمد. و چه كسى ستمكارتر است از كسى كه آيات خدا را دروغ انگاشته، و از آن روى برتابد؟! بزودى كسانى را كه از آيات ما روى مىگردانند، به سبب روبرتافتنِ (بدون دليل) شان، با عذاب بدى كيفر خواهيم داد! (157)