اى فرزندان آدم! زيور [هاى] تان را در هر مسجدى برگيريد؛ و بخوريد و بياشاميد، و [لى] زيادهروى نكنيد كه او اسرافكاران را دوست نمىدارد. (31) [اى پيامبر] بگو:» چه كسى زيور [هاى] الهى را كه براى بندگانش پديد آورده، و روزىهاى پاكيزه را حرام كرده است؟! «بگو:» اين [ها] در زندگى پست (دنيا)، براى كسانى است كه ايمان آوردهاند؛ (اگر چه ديگران نيز از آنها استفاده مىكنند،) در حالى كه در روز رستاخيز مخصوص (مؤمنان) خواهد بود. «اين گونه آيات (خود) را براى گروهى كه آگاهند، شرح مىدهيم. (32) بگو:» پروردگار من، تنها [كارهاى] زشت را، آنچه آشكار است از آنها و آنچه پنهان، و (همچنين) گناه و ستم بناحق را، حرام كرده است؛ و (نيز) اينكه چيزى را كه [پروردگار] دليلى بر (حقانيّت) آن فرو نفرستاده، شريك خدا قرار دهيد؛ و اينكه چيزى را كه نمىدانيد، به خدا نسبت دهيد. « (33) و براى هر امّتى، سرآمد (عمر معيّن) است؛ و هنگامى كه سرآمد (عمر) آنان فرا رسد، هيچ ساعتى تأخير نمىكنند، و پيشى نمىگيرند. (34) اى فرزندان آدم! اگر فرستادگانى از شما به سراغتان بيايند كه آيات مرا بر شما حكايت كنند، (پس از آنان پيروى كنيد؛) و كسانى كه خودنگهدارى (و پارسايى) كنند و اصلاح نمايند، پس هيچ ترسى بر آنان نيست و نه آنان اندوهگين مىشوند. (35) و كسانى كه نشانههاى ما را دروغ انگاشتند، و از (پذيرش) آن تكبّر ورزيدند، آنان اهل آتشند، در حالى كه آنان در آن ماندگارند. (36) پس چه كسى ستمكارتر است از كسى كه بر خدا دروغ بسته، يا نشانههاى او را دروغ انگاشته است؟! آنان بهره ايشان، از آنچه مقرر شده، به آنان خواهد رسيد. تا هنگامى كه فرستادگان [و فرشتگان] ما به سراغشان روند، در حالى كه (جان) آنان را به صورت كامل بگيرند، [فرشتگان] به آنان مىگويند:» كجاست آنچه غير از خدا همواره مىخوانديد (و مىپرستيديد)؟! «مىگويند:» (آنان) از (نظر) ما گم شدند. «و به زيان خودشان گواهى مىدهند كه آنان كافر بودند. (37)