8- سورة الأنفال به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز (اى پيامبر) از تو درباره غنائم (جنگى و ثروتهاى بدون مالك مشخص) پرسش مىكنند؛ بگو:» غنائم (جنگى و ثروتهاى بدون مالك مشخص) مخصوص خدا و فرستاده [او] ست؛ «پس، [خودتان را] از [عذاب] خدا حفظ كنيد؛ و (ارتباطات) بين خودتان را اصلاح كنيد؛ و از خدا و فرستادهاش اطاعت كنيد، اگر مؤمنيد. (1) مؤمنان، تنها كسانى هستند كه هر گاه خدا ياد شود، دلهايشان (از عظمت خدا و كيفر او) بهراسد؛ و هنگامى كه آيات او بر آنان خوانده شود، ايمانشان افزون گردد؛ و تنها بر پروردگارشان توكّل دارند. (2) كسانى كه نماز را به پا مىدارند؛ و از آنچه به آنان روزى دادهايم، (در راه خدا) مصرف مىكنند. (3) تنها آنان حقيقتاً مؤمنند؛ براى آنان نزد پروردگارشان رتبهها و آمرزش و روزىِ ارجمندى است. (4) همان گونه كه پروردگارت تو را از خانهات (به سوى ميدان بدر،) بحق بيرون فرستاد، و حال آنكه دستهاى از مؤمنان ناخشنود بودند. (5) با تو درباره حق، پس از آنكه روشن گرديد، (باز) جدال مىكنند. گويى به سوى مرگ رانده مىشوند، و آنان تماشا مىكنند. (6) و (به ياد آوريد) هنگامى كه خدا به شما، يكى از دو گروه [كاروان تجارى قريش، يا لشكر آنان] را وعده داد، كه آن براى شما باشد؛ و آرزو مىكرديد كه [گروه] غير مسلّح براى شما باشد؛ و [لى] خدا مىخواهد حق را با كلمات (و وعدههاي) ش تثبيت كند، و دنباله كافران را قطع كند. (7) تا حق را تثبيت كند، و باطل را نابود گرداند، و گر چه خلافكاران ناخشنود باشند. (8)