و چرا خدا آنان را عذابشان نكند، و حال آنكه آنان از (عبادت مردم در) مسجد الحرام جلوگيرى مىكنند، و سرپرستان آن نبودند؟! جز پارسايانِ (خود نگهدار) سرپرستانش نيستند، و ليكن بيشترشان نمىدانند. (34) و نمازشان نزد خانه (خدا)، جز سوت كشيدن و كف زدن نبود؛ پس بخاطر اينكه همواره كفر مىورزيديد، عذاب را بچشيد! (35) براستى كسانى كه كفر ورزيدند، اموالشان را مصرف مىكنند، تا اينكه (مردم) را از راه خدا باز دارند؛ و بزودى آن [ها] را مصرف مىكنند، سپس حسرتى بر آنان خواهد شد، سپس شكست مىخورند؛ و كسانى كه كفر ورزيدند، به سوى جهنّم گردآورى خواهند شد. (36) (اينها همه) بخاطر آن است كه خدا ناپاك را از پاك جدا سازد؛ و ناپاك [ان]، برخى آن [ان] را بر برخى [ديگر] گذارد، و همگى آن [ان] را متراكم سازد، و در جهنّم قرارش (ان) دهد؛ تنها آنان زيانكارانند! (37) به كسانى كه كفر ورزيدند، بگو:» اگر (مخالفت را) پايان دهند، آنچه حقيقتاً در گذشته انجام شده است، برايشان بخشيده خواهد شد؛ و اگر به (وضعيت سابق) بازگردند، پس بيقين سنت (و روش خدا كه در مورد) پيشينيان گذشت. « (در مورد آنان نيز اجرا مىشود.) (38) و با آن (كافر) ان پيكار كنيد، تا آشوبگرى باقى نماند، و دين يكسره از آنِ خدا باشد. و اگر آنان (به كفر) پايان دادند، پس در واقع خدا به آنچه انجام مىدهند، بيناست. (39) و اگر (كافران) روى برتابند، پس بدانيد كه خدا سرپرست شماست؛ چه نيكو سرپرست و چه نيكو ياورى! (40)