و بدانيد كه هر چيزى از غنيمت به دست آوريد، پس يك پنجم آن فقط براى خدا، و براى فرستاده [اش]، و براى نزديكان [او] و يتيمان و بينوايان و در راه مانده (از آنها) است؛ اگر به خدا و آنچه بر بندهمان، در روز جدايى [حق از باطل]، روزى كه دو گروه (مؤمنان و كافران در نبرد بدر با هم) روبرو شدند، فرود آورديم، ايمان آوردهايد؛ و خدا بر هر چيزى تواناست. (41) آنگاه كه شما در طرف پايين (و نزديك مدينه) بوديد، و آنان در طرف بالا (و دورتر از مدينه) بودند، و كاروان (تجارى قريش)، فروتر از شما بود، و اگر (بر فرض) با يكديگر قرار مىگذاشتيد، حتماً در وعدهگاه اختلاف مىكرديد، و ليكن (همه اينها) براى آن بود كه خدا، كارى را كه مىبايست انجام شود، تمام كند؛ تا هر كس كه هلاك (و گمراه) مىشود، با دليلى روشن هلاك شود؛ و هر كس كه زنده (و هدايت) مىشود با دليلى روشن زنده شود؛ و قطعاً خدا شنواى داناست. (42) آنگاه كه خدا آن (مشرك) ان را در خوابت به تو، اندك نماياند؛ و اگر (بر فرض) آنان را به تو فراوان مىنماياند، حتماً ترسان و سست مىشديد! و در مورد كار (زار با آنان) اختلاف مىكرديد؛ و ليكن خدا (شما را) به سلامت داشت، [چرا] كه او به (اسرار) درون سينهها، داناست. (43) و آنگاه كه (در ميدان بدر) با هم رو به رو شديد، آن (مشرك) ان را در چشمانتان به شما اندك نماياند؛ و شما را (نيز) در چشمانشان اندك مىنمود؛ تا خدا، كارى را كه مىبايست انجام شود، تمام كند؛ و [همه] كارها فقط به سوى خدا بازگردانده مىشود. (44) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هنگامى كه (در ميدان نبرد) با گروهى رو به رو مىشويد، پس ثابت قدم باشيد؛ و خدا را فراوان ياد كنيد؛ باشد كه شما رستگار (و پيروز) شويد. (45)