(اى پيامبر) بگو:» آيا از شريكان (معبود) شما، كسى هست كه آفرينش را آغاز كند، سپس آن را باز گرداند؟! «بگو:» (تنها) خدا آفرينش را آغاز كرد، سپس آن را باز مىگرداند؛ پس چگونه (از حق) بازگردانده مىشويد؟! « (34) بگو:» آيا از شريكان (معبود) شما، كسى هست كه به سوى حق راهنمايى كند؟! «بگو:» (تنها) خدا به سوى حق راهنمايى مىكند؛ و آيا كسى كه به سوى حق راهنمايى مىكند شايستهتر است كه پيروى شود، يا كسى كه راه نمىيابد، مگر آنكه راهنمايى شود؟! پس شما را چه شده، چگونه داورى مىكنيد؟! « (35) و بيشتر آن (مشرك) ان جز از گمان پيروى نمىكنند؛ براستى كه گمان، چيزى را از حق بىنياز نمىسازد؛ در واقع خدا به آنچه انجام مىدهند، داناست. (36) و سزاوار نيست كه اين قرآن، به دروغ، به غير خدا نسبت داده شود؛ و ليكن مؤيّد آنچه كه پيش از آن است، مىباشد؛ و شرح كتاب (هاى الهى) است؛ در حالى كه هيچ ترديدى در آن نيست، [و] از طرف پروردگار جهانيان است. (37) آيا مىگويند:» (او) به دروغ آن (قرآن) را (به خدا) نسبت داده است؟! «بگو:» اگر راست گوييد پس سورهاى همانند آن بياوريد؛ و غير از خدا، هر كس را مىتوانيد (به يارى) فرا خوانيد! « (38) بلكه چيزى را دروغ انگاشتند كه به علم آن احاطه نداشتند، و هنوز سرانجام (واقعيت) آن برايشان نيامده است. كسانى (هم) كه پيش از آنان بودند، همين گونه (پيامبران را) تكذيب كردند؛ پس بنگر فرجام ستمكاران چگونه بوده است! (39) و از آن (مشرك) ان كسى است كه به آن (قرآن) ايمان مىآورد؛ و از آنان كسى است كه بدان ايمان نمىآورد؛ و پروردگارت به (حال) فسادگران داناتر است. (40) و اگر تو را تكذيب كردند، پس بگو:» كردار من فقط براى من، و كردار شما فقط براى شماست؛ شما نسبت به آنچه من انجام مىدهم، غير متعهديد، و من (نيز) نسبت به آنچه شما انجام مىدهيد غير متعهدم. « (41) و برخى از آن (مشرك) ان كسانى هستند، كه به (ظاهر، به سخنان) تو گوش فرا مىدهند و آيا (تو مىتوانى سخن خود را) به گوش ناشنوايان برسانى، و گرچه هرگز خردورزى نكنند؟! (42)