(خدا) فرمود:» دعاى هر دوى شما پذيرفته شد؛ پس پايدارى كنيد؛ و راه كسانى را كه نمىدانند، پيروى مَكنيد. « (89) و بنى اسرائيل (فرزندان يعقوب) را از دريا عبور داديم، و فرعون و لشكريانش از روى ستم و تجاوز، در پى آنان رفتند؛ تا هنگامى كه او در (شُرُف) غرق شدن قرار گرفت، گفت:» ايمان آوردم [به] اينكه هيچ معبودى نيست، جز كسى كه بنى اسرائيل (فرزندان يعقوب) به او ايمان آوردهاند، و من از تسليم شدگان هستم. « (90) (به فرعون گفته شد:) آيا اكنون (ايمان مىآورى)؟! در حالى كه پيش [از آن] بيقين نافرمانى مىكردى، و از فسادگران بودى! (91) و [لى] امروز تو را با زرهات نجات مىدهيم (و بدنت را بر بلندى مىنهيم)، تا براى كسانى كه پس از تو هستند، نشانه (عبرت آموزى) باشى! و قطعاً بسيارى از مردم، از نشانههاى ما غافلند. (92) و بيقين بنى اسرائيل (فرزندان يعقوب) را در جايگاه درستى مستقرّ ساختيم؛ و آنان را از پاكيزهها روزى داديم؛ و [لى] اختلاف نكردند تا اينكه علم براى آنان [حاصل] آمد؛ در حقيقت پروردگار تو روز رستاخيز، درباره آنچه همواره در آن اختلاف مىكردند، ميان آنان داورى مىكند. (93) و اگر در مورد آنچه به سوى تو فرو فرستاديم، در شك هستى، پس از كسانى بپرس، كه پيش از تو كتاب [الهى] را مىخواندند؛ بيقين حقّ از طرف پروردگارت به تو رسيده است، پس هرگز از ترديد كنندگان مباش. (94) و هرگز از كسانى مباش كه آيات خدا را دروغ انگاشتند، كه از زيانكاران مىشوى. (95) در واقع كسانى كه سخن پروردگارت بر آنان به حقيقت پيوست ايمان نمىآورند؛ (96) و گرچه هر نشانه (معجزهآسا) يى براى شان بيايد، (ايمان نمىآورند،) تا اينكه عذاب دردناك را ببينند! (97)