و چرا هيچ آبادى نبود كه (اهل آن) ايمان آورند و ايمانشان به آنان سود بخشد؟! مگر قوم يونس، هنگامى كه ايمان آوردند، عذاب رسوايى را در زندگى پست (دنيا) از آنان برطرف ساختيم؛ و تا زمان (مرگ) بهرهمندشان ساختيم. (98) و اگر (بر فرض) پروردگارت مىخواست، حتماً تمام كسانى كه در روى زمين هستند، همگى آنان، ايمان مىآوردند؛ و آيا تو مردم را وا مىدارى تا اينكه مؤمن شوند؟! (99) و براى هيچ كس (ممكن) نيست كه جز با رخصت خدا ايمان آورد. و [خدا] بر كسانى كه خردورزى نمىكنند، پليدى قرار مىدهد. (100) (اى پيامبر) بگو:» بنگريد در آسمانها و زمين چه چيزى است؟ «و [اين] نشانهها و هشدارها براى گروهى كه (بخاطر لجاجت) ايمان نمىآورند، (چيزى از عذاب را) دفع نمىكند! (101) و آيا (مشركان) جز همانند روزگاران كسانى كه پيش از آنان در گذشتند، انتظار مىكشند؟! بگو:» پس منتظر باشيد كه من (هم) با شما از منتظرانم! « (102) سپس فرستادگانمان و كسانى را كه ايمان آوردند، نجات مىدهيم؛ همچنين بر ما حقّ است كه مؤمنان را نجات دهيم. (103) بگو:» اى مردم! اگر از دين من در شك هستيد، پس كسانى را كه غير از خدا مىپرستيد، نمىپرستم؛ و ليكن خدايى را پرستش مىكنم كه (جان) شما را بطور كامل مىگيرد؛ و فرمان داده شدهام كه از مؤمنان باشم. (104) و (به من فرمان داده شده:) كه روىِ (وجود) خود را به دين حق گرايانه، راست دار؛ و هرگز از مشركان مباش! (105) و غير از خدا، چيزى را كه سودى به تو نمىرساند و زيانى به تو نمىرساند، مخوان (و پرستش مكن؛) و اگر (چنين) كنى، پس آنگاه در واقع تو از ستمكاران خواهى بود. (106)