و هيچ جنبندهاى در زمين نيست، مگر [اينكه] روزيش بر خداست؛ و قرارگاه ثابت او و ناپايدارش را مىداند؛ (زيرا) همه در كتاب روشنگر (علم خدا ثبت) است. (6) و او كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز [و دوره] آفريد؛ و تخت (جهاندارى و تدبير هستى) او بر آب بود؛ تا شما را بيازمايد كه كدامين شما نيكوكارتر است. و اگر بگويى:» در حقيقت شما بعد از مرگ، بر انگيخته مىشويد. «حتماً كسانى كه كفر ورزيدند مىگويند:» اين، جز سحرى آشكار نيست! « (7) و اگر عذاب را تا مدّت معيّنى از آنان به تأخير اندازيم، قطعاً مىگويند:» چه چيزى آن را باز مىدارد؟! «آگاه باشيد! روزى كه (عذاب) به آنان برسد، از آنان باز گردانده نخواهد شد؛ و آنچه كه همواره آن را ريشخند مىكردند، آنان را فرو گيرد. (8) و اگر از جانب خويش، رحمتى به انسان بچشانيم، سپس آن را از او بر گيريم، قطعاً او بسيار نا اميد [و] ناسپاس خواهد شد! (9) و اگر بعد از زيان (و ناراحتى) كه به او رسيده، نعمتهايى به او بچشانيم، قطعاً مىگويد:» بدىها از من (كنار) رفت! «در حالى كه او حتماً شادمان [و] فخر فروش است؛ (10) مگر كسانى كه شكيبايى كردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند؛ آنان برايشان آمرزش و پاداشى بزرگ است. (11) و شايد تو، بخاطر اينكه (كافران) مىگويند:» چرا هيچ گنجى بر او فرود نيامده يا فرشتهاى همراه او نيامده است؟! «برخى چيزهايى را كه به سوى تو وحى مىشود، ترك كنى و سينهات بخاطر آن تنگ شود! (نگران مباش و وحى را ابلاغ كن، چرا كه) تو فقط هشدارگرى؛ و خدا بر هر چيزى كارساز است. (12)