پس در مورد (باطل بودنِ) آنچه كه آنان مىپرستند، در ترديد مباش. (آنان) پرستش نمىكنند، جز همانگونه كه پيش از [آن] پدرانشان مىپرستيدند؛ و قطعاً ما نصيبشان را ناكاسته، به طور كامل به آنان خواهيم داد. (109) و يقيناً به موسى كتاب (تورات) داديم؛ و در آن اختلاف شد؛ و اگر نبود، سخن (سنتگونها) ى كه از طرف پروردگارت (در مورد آزمايش و اتمام حجت بر آنان) از پيش مقرر شده بود، حتماً در ميان آنان داورى مىشد. و قطعاً آنان در مورد آن (كتاب) در شكى ترديدآميز هستند. (110) و قطعاً پروردگارت به هر كدام (نتيجه) اعمالشان را به طور كامل به آنان خواهد داد؛ [چرا] كه او به آنچه انجام مىدهند، آگاه است. (111) پس همان گونه كه فرمان داده شدى پايدارى كن! و كسانى كه با تو (به سوى خدا) باز گشتند، (نيز پايدارى كنند.) و طغيان مَكنيد، [چرا] كه او به آنچه انجام مىدهيد بيناست. (112) و به سوى كسانى كه ستم كردند، متمايل نشويد، كه آتش [دوزخ] به شما خواهد رسيد! در حالى كه جز خدا هيچ سرپرستى براى شما نيست؛ سپس يارى نخواهيد شد. (113) در دو طرف روز، و اوايل شب، نماز را برپا دار؛ [چرا] كه نيكىها، بدىها را (از ميان) مىبرند؛ اين يادآورى، براى يادآوران است. (114) و شكيبايى كن! [چرا] كه در حقيقت خدا پاداش نيكوكاران را تباه نخواهد كرد. (115) و چرا در گروههاى پيش از شما، صاحبان ذخيره (خرد و فضيلت) نبودند، كه از فساد در زمين منع كنند؟! مگر اندكى از كسانى كه نجاتشان داديم. و كسانى كه ستم كردند، به دنبال آنچه در آن كامرانى يافتند، رفتند، و خلافكار بودند. (116) و پروردگارت، هرگز آبادىها را در حالى كه مردم آنجا اصلاحگرند، ستمگرانه هلاك نمىكند. (117)