آيا اطلاع نيافتى كه خدا، آسمانها و زمين را به حق آفريده است؟! اگر بخواهد، شما را (از ميان) مىبرد و آفرينش جديدى مىآورد؛ (19) و اين (كار) بر خدا سخت نيست. (20) و (در رستاخيز) همگى در برابر خدا ظاهر شوند؛ و كم توانان به كسانى كه تكبّر ورزيدند گويند:» در واقع ما پيروان شما بوديم؛ پس آيا شما چيزى از عذاب خدا را از ما دفع مىكنيد؟ « (مستكبران) مىگويند:» اگر (بر فرض) خدا ما را راهنمايى كرده بود، حتماً شما را راهنمايى مىكرديم؛ چه بيتابى كنيم يا شكيبايى نماييم، بر ما يكسان است، هيچ راه فرارى براى ما نيست! « (21) و شيطان، هنگامى كه كار پايان يافت مىگويد:» در حقيقت، خدا وعده حق به شما وعده داد؛ و [من] به شما وعده دادم، و [لى] با شما تخلّف كردم؛ و براى من هيچ تسلّطى بر شما نبود، جز اينكه شما را فرا خواندم، و [درخواست] مرا پذيرفتيد، پس مرا سرزنش مَكنيد، و خودتان را سرزنش كنيد؛ من فريادرسِ شما نيستم، و شما فريادرس من نيستيد. براستى كه من شريك قرار دادن شما، پيش از اين (مرا براى خدا) را انكار مىكنم. «در واقع ستمكاران برايشان عذاب دردناكى است! (22) و كسانى را كه ايمان آوردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند، به بوستانهاى [بهشت] در آورند، كه نهرها از زير [درختان] ش روان است؛ در حالى كه در آنجا به رخصت پروردگارشان ماندگارند؛ [و] زنده بادِ آنان در آنجا،» سلام «است. (23) آيا اطلاع نيافتى چگونه خدا مَثَل زده؟! سخنى پاكيزه را كه همچون درخت پاكيزهاى است كه ريشهاش استوار، و شاخهاش در آسمان است؛ (24)