(لوط) گفت:» اگر مىخواهيد كار (صحيحى) انجام دهيد اينان دختران مناند، (با آنها ازدواج كنيد.) « (71) به جان تو سوگند، قطعاً آنان در مستى خود سرگردانند. (72) و در حال طلوع خورشيد بانگ (مرگبار) آنان را فرو گرفت؛ (73) و آن (شهر) را زير و رو گردانديم، و سنگ [هايى] از جنس گِل بر آنان بارانديم! (74) قطعاً در اين (سرگذشت)، نشانههايى (عبرتآموز) براى هوشياران است. (75) و قطعاً آن (شهر ويران)، بر سر راه پايدار (مسافران) است. (76) قطعاً در اين (ماجرا)، نشانهاى (اميد بخش) براى مؤمنان است. (77) و مسلماً اهل ايْكَه (سرزمين پر درخت قوم شعيب) ستمكار بودند. (78) و از آنان انتقام گرفتيم؛ و قطعاً دو (شهر ويران شده قوم لوط و شعيب) بر سر راهى آشكار است. (79) و بيقين اهل حِجْر (قوم ثمود) فرستادگان [خدا] را تكذيب كردند؛ (80) و نشانههاى خود را به آنان داديم، و [لى] از آنها روى گردان بودند. (81) و در حال امنيت، همواره از كوهها خانههايى مىتراشيدند. (82) و صبحگاهان بانگ (مرگبار) آنان را فرو گرفت! (83) و آنچه همواره كسب مىكردند، (عذاب الهى را) از آنان دفع نكرد. (84) و آسمانها و زمين و آنچه را ميان آن دو است، جز به حق نيافريديم؛ و ساعت (قيامت) قطعاً آمدنى است؛ پس با گذشتى زيبا، (از مخالفان) درگذر. (85) براستى كه تنها پروردگار تو، فراوان آفرين داناست. (86) و بيقين هفت (آيه از سوره حمد با نزول) دوباره، و قرآن بزرگ را به تو داديم. (87) هرگز چشمانت را خيره مكن، به آنچه كه گروههايى از آن (كافر) ان را بدان بهرهمند كرديم، و بر (بىايمانى و ثروت اندوزى) آنان غم مخور، و بال (عطوفت و فروتنى) خود را براى مؤمنان فرو آر؛ (88) و بگو:» در واقع من تنها هشدار دهنده روشنگرم! « (89) (ما بر كافران عذابى مىفرستيم) همانگونه كه بر تبعيضگران (آيات الهى) فرو فرستاديم؛ (90)