(همان) كسانى كه قرآن را تقسيم كردند. (91) و به پروردگارت سوگند، كه حتماً از همه آنان پرسش خواهيم كرد؛ (92) از آنچه همواره انجام مىدادند. (93) و آنچه را كه (بدان) فرمان داده شدهاى آشكار كن؛ و از مشركان روى برتاب؛ (94) [چرا] كه ما تو را (از شرّ) مسخره كنندگان، كفايت مىكنيم. (95) (همان) كسانى كه معبود ديگرى با خدا قرار مىدهند. و [لى] بزودى خواهند دانست! (96) و بيقين مىدانيم كه تو بخاطر آنچه مىگويند سينهات تنگ مىشود؛ (97) پس با ستايش پروردگارت تسبيح (او) گوى؛ و از سجده كنندگان باش! (98) و پروردگارت را پرستش كن، تا تو را يقين (مرگ) فرا رسد. (99) 16- سورة النحل به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز فرمان خدا (براى مجازات مشركان) فرا رسيد، پس بدان شتاب مورزيد؛ او منزّه و برتر است از آنچه شريك (او) قرار مىدهند. (1) فرشتگان را با» روح «به فرمانش، بر هر كس از بندگانش بخواهد فرو مىفرستد، كه (به مردم) هشدار دهيد كه يقيناً هيچ معبودى جز من نيست؛ پس خودتان را (از عذاب من) حفظ كنيد. (2) آسمانها و زمين را به حق آفريد؛ [خدا] برتر است از آنچه شريك (او) قرار مىدهند. (3) انسان را از آب اندكِ سيّال آفريد؛ و آنگاه او دشمنى آشكار (و مدافعى روشنگر) شد. (4) و دامها را براى شما آفريدشان، در حالى كه در آنها، (وسيله) پوششى و سودهاى (ديگر) است؛ و از (گوشت) آنها مىخوريد. (5) و در آنها براى شما زيبايى است، آنگاه كه [آنها را] از چراگاه بر مىگردانيد و هنگامى كه (صبحگاهان) به چراگاه مىفرستيد. (6)