و نزديك بود، كه تو را از [اين] سرزمين بَركَنند، تا از آنجا بيرونت كنند؛ و در اين صورت پس از تو، جز اندكى، درنگ نمىكردند. (76) (اين) روش فرستادگان ماست كه پيش از تو فرستاديم؛ و هيچ تغييرى براى روش (و قانون) ما نخواهى يافت. (77) نماز را از زوال خورشيد (هنگام ظهر) تا نهايت تاريكى شب (نيمه شب) بر پا دار؛ و (بويژه) خواندن (نماز) بامداد را [مراقبت كن؛ چرا] كه خواندن (نماز) بامداد مورد مشاهده (فرشتگان) است. (78) و پارهاى از شب را به آن (خواندن قرآن و نماز) بيدار باش؛ در حالى كه (عبادتى) افزون براى توست؛ باشد كه پروردگارت تو را به مقامى پسنديده برانگيزد. (79) و بگو:» پروردگارا، مرا (در هر كار،) با ورودى صادقانه وارد كن، و با خروجى صادقانه خارج ساز؛ و از نزدت براى من تسلّطى يارى بخش، قرار ده. « (80) و بگو:» حق آمد، و باطل نابود شد؛ [چرا] كه باطل نابود شدنى است. « (81) و از قرآن، آنچه را كه آن درمان و رحمتى براى مؤمنان است، فرو مىفرستيم؛ و [لى] ستمكاران را، جز زيان، نمىافزايد. (82) و هنگامى كه به انسان نعمت مىبخشيم، روى مىگرداند و خودش (متكبرانه) دور مىشود؛ و هنگامى كه بدى به او مىرسد، بسيار نااميد مىشود! (83) بگو:» همه بر طبق (روش و خُلق و خوى) خويش عمل مىكنند؛ و پروردگارتان داناتر است، به كسى كه او رهيافتهتر است. « (84) و از تو در باره» روح «مىپرسند، بگو:» روح از فرمان پروردگار من است؛ و از دانش، جز اندكى، به شما داده نشده است. « (85) و اگر بخواهيم، آنچه را به سوى تو وحى فرستادهايم، قطعاً (از ذهن تو) مىبريم؛ سپس به خاطر (حفظ) آن (وحى) در برابر ما، براى خود هيچ حمايتگرى نمىيابى؛ (86)