جز رحمتى از جانب پروردگارت (كه شامل حال تو گردد)؛ [چرا] كه بخشش او بر تو بزرگ است. (87) بگو:» اگر انسان [ها] و جن [ها] جمع شوند، بر اينكه همانند اين قرآن را بياورند، مانند آن را نخواهند آورد؛ و اگر چه برخى آنان، پشتيبان برخى [ديگر] باشند. (88) و بيقين در اين قرآن، براى مردم از هر مثالى به گونههاى مختلف بيان كرديم؛ و [لى] بيشتر مردم (از هر كارى) جز انكار سر باز زدند. (89) و گفتند:» به تو ايمان نمىآوريم تا اينكه براى ما چشمه جوشانى از زمين بيرون آرى؛ (90) يا بوستانى از درختان خرما و انگور براى تو باشد؛ و نهرها را در ميان آنها كاملًا بشكافى؛ (91) يا آنچنان كه مىپندارى آسمان را قطعه قطعه بر ما فرود آرى؛ يا خدا و فرشتگان را (گروه گروه، به عنوان ضامن) روياروى ما بياورى؛ (92) يا براى تو خانهاى از زر (و زيور) باشد؛ يا در آسمان بالا روى؛ و براى بالا رفتن تو (هم) ايمان نمىآوريم، تا اينكه نامهاى بر ما فرود آورى كه آن را بخوانيم! « (اى پيامبر) بگو:» پروردگار من پاك و منزّه است؛ آيا [من] جز بشرى فرستاده هستم؟! « (93) و (چيزى) مردم را از ايمان آوردن باز نداشت هنگامى كه هدايت برايشان آمد، جز اينكه گفتند:» آيا خدا بشرى را [به عنوان] فرستاده برانگيخته است؟! « (94) (اى پيامبر) بگو:» اگر (بر فرض) در زمين فرشتگانى بودند كه با آرامش گام بر مىداشتند، حتماً فرشتهاى را [به عنوان] فرستاده، از آسمان بر آنان فرود مىآورديم. « (95) بگو:» گواهى خدا بين من و بين شما كافى است؛ [چرا] كه او نسبت به بندگانش آگاه [و] بيناست؛ (96)