اى كسانى كه ايمان آورديد! از گامهاى شيطان پيروى مَكنيد. و هر كس از گامهاى شيطان پيروى كند، (گمراهش مىسازد،) چرا كه او به [كارهاى] زشت و ناپسند فرمان مىدهد. و اگر بخشش خدا و رحمتش بر شما نبود، هيچ يك از شما هرگز [پاك نمىشد و] رشد نمىيافت؛ و ليكن خدا هر كس را بخواهد [و شايسته بداند، رشد مىدهد و] پاك مىكند؛ و خدا شنواى داناست. (21) و از ميان شما صاحبان (ثروتِ) افزون، و وسعت (در زندگى)، نبايد در مورد (كمك مالى) دادن به نزديكان و بينوايان و مهاجران در راه خدا كوتاهى كنند. (و در مورد يارى نكردن سوگند نخورند) و بايد ببخشند و درگذرند؛ آيا دوست نمىداريد كه خدا شما را بيامرزد؟! و خدا بسيار آمرزنده [و] مهرورز است. (22) در حقيقت كسانى كه زنان پاكدامنِ غافلِ مؤمن را (به زنا) نسبت مىدهند، در دنيا و آخرت (از رحمت) دور شدهاند، و عذاب بزرگى براى آنان است! (23) در روزى كه زبانهايشان و دستانشان و پاهايشان بر ضدّ آنان به آنچه همواره انجام مىدادند، گواهى مىدهند. (24) در آن روز، خدا جزاى حقيقى آنان را بطور كامل به ايشان خواهد داد؛ و مىدانند كه تنها خدا حقِ آشكار است. (25) زنان پليد از آنِ مردان پليدند، و مردان پليد از آنِ زنان پليدند؛ و زنان پاكِ (نيكو)، از آنِ مردان پاك (نيكوي) ند، و مردان پاك (نيكو) از آنِ زنان پاك (نيكوي) ند! آنان از آنچه مىگويند، بر كنارند؛ و براى آنان آمرزش و روزى ارجمندى است. (26) اى كسانى كه ايمان آورديد! در خانههايى غير از خانههايتان، وارد نشويد تا اينكه با دوستى رخصت طلبيد و بر اهل آن (خانه) سلام كنيد؛ اين براى شما بهتر است؛ باشد كه شما متذكّر شويد. (27)