و كسانى كه به ملاقات ما (و روز رستاخيز) اميد ندارند، گفتند:» چرا فرشتگان بر ما فرو فرستاده نشدهاند يا پروردگارمان را نمىبينيم؟! «بيقين در دلهايشان تكبّر ورزيدند و با طغيان بزرگى سرپيچى كردند. (21) روزى كه فرشتگان را مىبينند، در آن روز هيچ مژدهاى براى خلافكاران نخواهد بود؛ و مىگويند:» (منطقهاى) ممنوعِ حفاظت شده (به ما بدهيد تا در امان باشيم.) « (22) و به سراغ كار (هايى) كه انجام دادهاند مىرويم، و آن [ها] را (همچون) غبارى پراكنده قرار مىدهيم. (23) در آن روز اهل بهشت، در بهترين قرارگاه و نيكوترين استراحتگاهند. (24) و (ياد كن) روزى را كه آسمان با ابرها شكافته مىشود، و فرشتگان بطور كامل فرو فرستاده مىشوند. (25) در آن روز فرمانروايى حق از آنِ (خداى) گسترده مهر است؛ و روز دشوارى براى كافران خواهد بود. (26) و (ياد كن) روزى را كه ستمكار دستانش را [به دندان] مىگزد در حالى كه مىگويد:» اى كاش من با فرستاده (خدا) راهى برگزيده بودم! (27) اى واى بر من، كاش من فلانى را به دوستى برنگزيده بودم! (28) بيقين پس از آنكه (قرآن و پيامبر) به من رسيد، مرا از ياد (آنها) گمراه ساخت. «و شيطان انسان را بىياور مىگذارد. (29) و فرستاده (خدا) گفت:» اى پروردگار [من]! در حقيقت قوم من از اين قرآن دورى گزيدهاند! « (30) اين گونه براى هر پيامبرى دشمنى از خلافكاران قرار داديم؛ و [لى] راهنمايى و ياورى پروردگارت كافى است. (31) و كسانى كه كفر ورزيدند، گفتند:» چرا قرآن جُملگى يك (باره) بر او فرو فرستاده نشده است؟! «اينگونه (قرآن را بتدريج فرو فرستاديم) تا دل [سوزان] تو را بدان استوار گردانيم، در حالى كه آن را كاملًا مرتب و آرام (بر تو) خوانديم. (32)