و هيچ مثالى براى تو نمىآورند جز آنكه با (جواب) حق و بهترين تفسير [به سوى] تو آييم. (33) كسانى كه بر صورتهايشان به سوى جهنّم گردآورى مىشوند، آنان بدترين مكان را دارند، و از نظر راه (يابى) گمراهترند! (34) و بيقين به موسى كتاب (تورات) داديم؛ و برادرش هارون را همراه او وزير قرار داديم؛ (35) و گفتيم:» به سوى قوم (فرعون) كه نشانههاى ما را دروغ انگاشتند، برويد. «و (آنان رفتند ولى فرعونيان سركشى كردند از اين رو) آنان را كاملًا درهم كوبيديم! (36) و هنگامى كه قوم نوح فرستادگان (خدا) را دروغگو شمردند، غرقشان ساختيم، و آنان را نشانهاى (عبرتآموز) براى مردم قرار داديم؛ و براى ستمكاران عذاب دردناكى فراهم كردهايم! (37) و قوم عاد و ثَمُود و اصحاب الرَّس (ياران چاه و پرستندگان صنوبر)، و گروههاى زيادى را كه بين آنان بودند، (هلاك كرديم). (38) و هر يك را (پند داديم و) براى وى مَثَلها زديم، و (چون سودى نداد) همگى را كاملًا نابود كرديم. (39) و بيقين (مشركان) به آبادى (قوم لوط) كه بارانِ بد (سنگها بر آن) باريده شده بود، رسيدند؛ پس آيا هرگز آن را نديدهاند؟! (ديدند) ليكن هيچ اميدى به زنده كردن (مردگان) ندارند. (40) و هنگامى كه تو را مىبينند، جز به ريشخندت نمىگيرند؛ (و مىگويند:) آيا اين كسى است كه خدا (او را بعنوان) فرستاده برانگيخته است؟! (41) قطعاً نزديك بود ما را از معبودانمان گمراه سازد، اگر بر (پرستش) آن (معبودان) شكيبايى نمىكرديم (حتماً ما را بر مىگرداند). و [لى] در آينده هنگامى كه عذاب را ببينند، خواهند دانست كه چه كسى از نظر راه (يابى) گمراهتر است. (42) آيا اطلاع يافتى از كسى كه هوسش را معبود خود گرفت؟! و آيا تو حمايتگر او خواهى بود؟! (43)