و آن مثالهايى است كه آنها را براى مردم مىزنيم، و جز دانايان آنها را درك نمىكنند. (43) خدا، آسمانها و زمين را به حق آفريد؛ قطعاً در آن نشانهاى (آموزنده) براى مؤمنان است. (44) آنچه از كتاب (قرآن) به سوى تو وحى شده بخوان [و پيروى كن،] و نماز را برپا دار؛ [چرا] كه نماز از [كارهاى] زشت و ناپسند باز مىدارد، و البتّه ياد خدا بزرگتر است؛ و خدا آنچه را با زيركى انجام مىدهيد مىداند. (45) و با اهل كتاب جز به آن (شيوهاى) كه آن نيكوتر است مناظره نكنيد؛ مگر با كسانى از آنان كه ستم كردهاند؛ و بگوييد:» به آنچه به سوى ما فرو فرستاده شده و به سوى شما فرود آمده، ايمان آوردهايم، و معبود ما و معبود شما يگانه است، و ما تنها فرمانبردار او هستيم. « (46) و اين گونه، كتاب (قرآن) را به سوى تو فرو فرستاديم، و كسانى كه كتاب (الهى) به آنان دادهايم بدان ايمان مىآورند؛ و برخى از آن (مشرك) ان كسانى هستند كه بدان ايمان مىآورند؛ و آيات ما را جز كافران انكار نمىكنند. (47) و پيش از اين (قرآن) هيچ كتابى نمىخواندى [و پيروى نمىكردى] و با دست راستت آن را نمىنوشتى؛ در صورتى كه (اگر مى خواندى و مى نوشتى) حتماً باطل گرايان شك مىكردند. (48) بلكه آن (قرآن) آيات روشنى است كه در سينههاى كسانى است كه به آنان دانش داده شده است؛ و آيات ما را جز ستمكاران انكار نمىكنند. (49)