و گفتند:» چرا نشانه هاى (اعجاز آميز) از سوى پروردگارش بر او فروفرستاده نشده؟! «بگو:» نشانههاى (اعجاز آميز) تنها نزد خداست؛ و من فقط هشدارگرى روشنگرم. « (50) و آيا براى آنان كافى نبوده كه ما كتاب (قرآن) را بر تو فروفرستاديم در حالى كه بر آنان خوانده مىشود؟! قطعاً در اين، رحمت و يادمانى است براى گروهى كه ايمان مى آورند. (51) بگو:» گواهى خدا بين من و بين شما كافى است؛ در حالى كه آنچه را در آسمانها و زمين است مىداند؛ و كسانى كه به باطل ايمان آورده و به خدا كفر ورزيدند، تنها آنان زيانكارند. (52) و از توى مىخواهند كه در عذاب شتاب ورزى؛ و اگر سرآمد معيّنى نبود، حتماً عذاب به سراغ آنان مىآمد؛ و قطعاً (عذاب) بطور ناگهانى به سراغشان مىآيد، در حالى كه آنان (با درك حسّى) متوجه نمىشوند. (53) و از تو مىخواهند كه در عذاب شتاب ورزى، و قطعاً جهنّم بر كافران احاطه دارد! (54) در روزى كه عذاب (الهى) آنان را از بالاى (سر) شان و از زير پاهايشان مىپوشاند! و (خدا به آنان) مىگويد:» بچشيد آنچه را كه (شما) همواره انجام مىداديد! « (55) اى بندگان من كه ايمان آوردهايد! در واقع زمين من وسيع است، پس تنها مرا بپرستيد. (56)