و مثال كسانى كه اموالشان را براى طلب خشنودى خدا، و استوارى روحشان، مصرف مىكنند، همچون مثال باغى است كه بر مكان بلندى [قرار دارد و] رگبارى بر آن زند، و ميوههايش را دو چندان دهد. و اگر رگبارى بر آن نزند، پس بارانى ريز [به آن مىرسد]. و خدا به آنچه انجام مىدهيد، بيناست. (265) آيا يكى از شما آرزو دارد كه باغى از درختان خرما و انگور داشته باشد كه از زير [درختان] آن، نهرها روان است، [و] براى او در آن (باغ)، از همه محصولات وجود داشته باشد، در حالى كه او را پيرى رسيده و نسلى (خردسال و) كم توان دارد؛ و گردبادى كه در آن آتش است، به آن (باغ) برخورد كند و شعلهور گردد؟! اين چنين خدا نشانهها را براى شما روشن بيان مىكند؛ تا [شايد] شما تفكّر كنيد. (266) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از [قسمتهاى] پاكيزه آنچه به دست آوردهايد، و از آنچه برايتان از زمين بر آوردهايم، [در راه خدا] مصرف كنيد، و در حالى كه فقط از آن [در راه خدا] مصرف مىكنيد، قصد (چيزهاى) پليد را نكنيد. و حال آنكه [خود شما] آن را، جز با چشم پوشى، [و بى ميلى] نسبت به آن، نمىپذيريد. و بدانيد كه خدا، توانگرى ستوده است. (267) شيطان، شما را وعده نيازمندى مىدهد؛ و به [كارِ] زشت فرمان مىدهد؛ و [لى] خدا از جانب خود وعده آمرزش و فزونى به شما مىدهد؛ و خدا گشايشگرى داناست. (268) (خدا) به هر كس (شايسته بداند و) بخواهد فرزانگى عطا كند؛ و به هر كس فرزانگى داده شود، پس بيقين خيرى فراوان [به او] داده شده است؛ و جز خردمندان ياد آور نمىشوند. (269)