كسانى كه ربا مىخورند، بر نمىخيزند مگر همانند برخاستن كسى كه شيطان بر اثر تماس، ديوانه (و آشفته سَر) ش كرده است. اين، بدان سبب است كه آنان گفتند:» معامله فقط همانند رباست. «و حال آنكه خدا معامله را حلال كرده، و ربا را حرام نموده است. و هر كس پندى از جانب پروردگارش به او رسد و (به رباخوارى) پايان دهد، پس آنچه (از سود در) گذشته (بدست آورده) فقط از آنِ اوست؛ و كارش با خداست؛ و [لى] كسانى كه [به ربا خوارى] باز گردند، پس آنان اهل آتشند. [و] آنان در آنجا ماندگارند. (275) خدا، ربا را [بتدريج] نابود مىكند؛ و بخششهاى خالصانه را رشد مىدهد. و خدا هيچ بسيار ناسپاس گنهپيشهاى را دوست نمىدارد. (276) در حقيقت كسانى كه ايمان آوردند و [كارهاى] شايسته انجام دادند و نماز را بر پا داشتند و [مالياتِ] زكات را پرداختند، پاداش آنان نزد پروردگارشان براى آنان خواهد بود. و هيچ ترسى بر آنان نيست و نه آنان اندوهگين مىشوند. (277) اى كسانى كه ايمان آوردهايد! [خودتان را] از [عذاب] خدا حفظ كنيد، و اگر مؤمنيد، آنچه از ربا باقى مانده است، رها كنيد. (278) و اگر (چنين) نكرديد، پس اعلام كنيد كه در جنگ با خدا و فرستادهاش، هستيد. و اگر توبه كنيد، پس اصل سرمايههايتان، فقط از آنِ شماست، ستم نمىكنيد و مورد ستم واقع نمىشويد. (279) و اگر (فردِ) تنگدستى باشد، پس تا [هنگام] گشايش، مهلتى [دهيد،] و بخشش خالصانه (بدهى او) برايتان بهتر است، اگر بدانيد. (280) و [خودتان را] از [عذاب] روزى حفظ كنيد، كه در آن به سوى خدا باز گردانده مىشويد؛ سپس به هر كس، آنچه را بدست آورده، بطور كامل [باز پس] داده مىشود؛ و آنان مورد ستم واقع نمىشوند. (281)