و كسانى كه ايمان آورده و [كارهاى] شايسته انجام دادهاند، بزودى آنان را در بوستانهاى (بهشتى) وارد مىكنيم كه از زير [درختان] ش نهرها روان است، در حالى كه در آنجا هميشه ماندگارند؛ (اين) وعده حق خداست، و چه كسى در گفتار (و وعده)، از خدا راستگوتر است؟! (122) (برترى و پاداش يا كيفر دادن افراد) بر طبق آرزوهاى شما و آروزهاى اهل كتاب نيست؛ هر كس (عمل) بدى انجام دهد، بر طبق آن كيفر داده مىشود؛ و جز خدا، براى خود، هيچ سرپرست و ياورى نمىيابد. (123) و هر كس از مرد يا زن، (چيزى) از (اعمال) شايسته انجام دهد در حالى كه او مؤمن باشد، پس آنان داخل بهشت مىشوند؛ و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد. (124) و دين چه كسى بهتر است، از آن كس كه چهره [وجود] ش را براى خدا تسليم كند؛ در حالى كه او نيكوكار است، و از آيين ابراهيم حقگرا پيروى كند؟! و خدا ابراهيم را به دوستى گرفت. (125) و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، فقط براى خداست؛ و خدا به هر چيزى احاطه دارد. (126) و (اى پيامبر) از تو در باره زنان پرسش مىكنند، بگو:» خدا در مورد آنان به شما پاسخ مىدهد و (نيز) آنچه در كتاب [قرآن] بر شما خوانده مىشود، درباره دختران يتيم كه آنچه برايشان مقرر شده، به آنان نمىدهيد، و تمايل به ازدواجشان داريد، و (درباره) كودكان مستضعف، و (درباره) اينكه براى (اجراى) دادگرى در مورد يتيمان بپاخيزيد (پاسخگوى شماست)؛ و آنچه از نيكى انجام مىدهيد، پس در حقيقت خدا، بدان داناست. « (127)