و اگر زنى، از سركشى يا رويگردانى شوهرش، ترس داشته باشد، پس هيچ گناهى بر آن دو نيست در اينكه با آشتى، در ميانشان صلح بر قرار كنند؛ و صلح، بهتر است؛ و (گر چه در اين موارد) جانها در معرض آزمندى است. و اگر نيكى كنيد و خود نگهدار باشيد، پس در واقع خدا به آنچه انجام مىدهيد، آگاه است. (128) و نمىتوانيد (از نظر محبت قلبى) در ميان زنان، عدالت برقرار كنيد، و اگر چه (بر عدالت) حريص باشيد؛ پس با تمام ميل (به يك طرف) مايل نشويد، تا آن (ديگرى) را مثل زن بى شوهر رها كنيد؛ و اگر اصلاح (و سازش) كنيد و خود نگهدار باشيد، پس يقيناً خدا بسيار آمرزنده مهرورز است. (129) و اگر (به طلاق) جدا شوند، خدا هر كدام [از آن دو] را از گشايشش، بىنياز مىكند؛ و خدا گشايشگرى فرزانه است. (130) و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، فقط براى خداست؛ و بيقين كسانى را كه پيش از شما به آنان، كتاب [الهى] داده شده، و شما را، سفارش كرديم، كه [خودتان را] از [عذاب] خدا حفظ كنيد؛ و اگر كفر ورزيد، پس (به خدا زيانى نمىرسد، چرا) كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است فقط براى خداست؛ و خدا توانگرى ستوده است. (131) و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است، فقط براى خداست؛ و كار سازى خدا كافى است. (132) اى مردم! اگر [خدا] بخواهد، شما را [از ميان] مىبرد و ديگران را (به جاى شما) مىآورد؛ و خدا بر اين [كار] تواناست. (133) هر كه پاداش دنيا را بخواهد، پس پاداش دنيا و آخرت فقط نزد خداست؛ و خدا، شنواى بيناست. (134)