منوط به قصد قربت است، مانند نماز، روزه و حج كه از كافر صحيح نيست.(15)صحّت نيابت در عبادات نيز مشروط به اسلام است. بنابراين، نيابت كافر از مسلمان و عكس آن، صحيح نيست.(16)
2. تجارت:در كسى كه مىخواهد مالك برده مسلمان شود؛ خواه با خريدن يا غير آن، اسلام شرط است.(17)
3. نكاح:كفو بودن زن و مرد در دين، از شرايط صحّت نكاح است. بنابراين، ازدواج( --> ازدواج)مسلمان با كافر غير كتابى و نيز زن مسلمان، حتّى با كافر كتابى صحيح نيست.(18)در صحّت ازدواج مرد مسلمان با زن كتابى اختلاف است. مشهور ميان متأخران حرمت ازدواج دائم با آنان است.(19)
4. ولايت:كافر بر مسلمان ولايت ندارد. بنابراين، اگر مُوَلّى عليه مسلمان باشد، ولىّ او نيز بايد مسلمان باشد(20)( --> ولايت). در وصىِّ شخص مسلمان، اسلام شرط است(21)(--> وصيّت). كافر بر مسلمان حق شفعه پيدا نمىكند( --> شفعه).
5 . احياء موات:در اينكه صحّت تملّك زمين موات به احياء، مشروط به اسلام احياء كننده مىباشد، اختلاف است(22)(--> احياء موات).
6 . لقطه:بنابر قول مشهور، در كسى كه كودك سر راهىِ مسلمان يا محكوم به اسلام را برمىدارد، اسلام شرط است(23)( --> لقيط).
7. عتق:اسلام در بردهاى كه به عنوان كفّاره آزاد مىشود، شرط است.(24)
8 . مستحق كفّاره:فقيرى كه كفّاره به او داده مىشود بايد مسلمان باشد.(25)
9. تذكيه:از شرايط صحّت ذبح، نحر و شكار، مسلمان بودن ذابح، نحر كننده و شكارچى است(26)(--> تذكيه).
10. نذر:به قول مشهور، در صحّت نذر، مسلمان بودن نذر كننده شرط است(27)(--> نذر).
11. قذف:كسى كه به زنا يا لواط متهم شده است، با مراجعه به حاكم مىتواند براى قذف كننده درخواست اجراى حدّ قذف (هشتاد تازيانه) كند، به شرط آنكه متّهم مسلمان باشد.(28)