گفتار اوّل: زمينه‌سازي جهت رعايت حقوق کودک قبل از ازدواج

1. طرح مسأله

در روايات وارد شده از ائمه معصومين(عليهم السلام) و عبارات فقها براي ازدواج مستحباتي ذکر شده است، از جمله در بيان شرايط زوجين و وظايفي که هر يک از آن‌ها قبل از انعقاد نطفه و بعد از آن و در زمان بارداري زن تا زمان تولّد کودک دارند به نکات ظريف و دقيقي اشاره شده است. اين امور را نمي‌توان حقوق کودک دانست، زيرا کودک وجود ندارد تا حقوق او محسوب گردد، امّا رعايت آن‌ها در جهت پرورش صحيح کودک و ايجاد زمينه سعادت وي فوق‌العاده مؤثر و بسيار با اهميت است، زيرا امام معصوم(عليه السلام) که مرتبط به عالم غيب مي‌باشد و به اموري آگاهي دارد که انسان‌هاي عادّي نمي‌توانند با عقل و تجربه به آن‌ها آگاهي داشته باشند، رعايت آن‌ها را مايه سعادت مي‌داند. به هر صورت ما گفتار اوّل و دوّم اين فصل را به ذکر اين‌گونه مستحبات که در حقيقت احکام اخلاقي مربوط به ازدواج محسوب مي‌گردند، اختصاص داده‌ايم و با مسامحه آن را «حقوق کودک» مي‌ناميم.

2. بهترين بنيان در اسلام

خانواده محبوب‌ترين بنياد و بنيان اجتماعي است. پدر و مادر بر اساس پيوند ازدواج در کنار هم قرار مي‌گيرند و کانون پُر مهر و محبّت خانواده را تشکيل مي‌دهند و کودک محصول اين پيوند مقدّس خواهد بود.