شاعر نامدار سعدي مي‌گويد:

هـر کـه در خُرديش ادب نکننـد در بزرگـي فلاح از او برخـاست

چوب‌تر را چنان که خواهي پيچ نشود خشک جز به آتش راست

دسته ششم: رواياتي است که در آن‌ها به فوايد تربيت صحيح اشاره شده است، به عنوان نمونه:

از لقمان حکيم نقل شده که خطاب به فرزند خويش گفته است: فرزندم، تربيت صحيح را خُلق و عادت هميشگي خود قرار ده، زيرا تو جانشين گذشتگان و الگوي آيندگان خواهي بود که از ادب تو بهره مند خواهند شد، راغبان چشم اميد به ادب تو دارند و خائفان از صولت و حشمت تو هراسانند.[1]

پيامبر اکرم(صلي الله عليه وآله) نيز فرموده است: فرزندي که به طور صحيح تربيت شده، گلي است که خداوند بين بندگانش تقسيم مي‌نمايد [همانگونه که مردم از بوي گُل لذّت مي‌برند، وجود فرزند صالح و نيکوکار نيز لذّت بخش مي‌باشد] حضرت در ادامه فرمود: گلهاي من در دنيا امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) مي‌باشند.[2]

هم‌چنين در روايتي امام صادق(عليه السلام) مي‌فرمايد: ارثي که خداوند به بندگانش مي‌دهد، فرزند مؤمن، صالح و پرهيزگار است، او براي والدين خويش به درگاه الهي استغفار مي‌نمايد. «قالَ: ميراثُ اللهِ مِن عَبدِهِ المُؤمِنِ الوَلَدُ الصّالِحُ يستَغفِرُ لَهُ».[3]

10. اقسام تربيت

تربيت داراي اقسامي است که مهم‌ترين آن‌ها عبارت است از:

الف: تربيت جسمي

مقصود از تربيت جسمي آن است که مربّي، اعمّ از پدر و مادر و ديگران، کودک را در برابر سرما و گرما و آفات و حوادث مختلف، از آسيب محافظت نمايد و حوايج مادّي

[1] . بحارالانوار419:13، ح13.

[2] . الکافي2:6، ح1.

[3] . من لا يحضره الفقيه481:3، باب فضل الاولاد، ح4689.