و فرموده است: هر کس دختري داشته باشد و به او آزار نرساند و بي احترامي نکند و پسرش را بر او مقدّم نداند، خداوند او را وارد بهشت مي‌سازد. «مَن کانَ لَهُ أُنثًي فَلَم يُبدِهَا وَ لَم يُهِنَها وَ لَم يُؤثِر وُلدَهُ عَلَيهَا أدخَلَهُ اللهُ الجَنَّةَ».[1]

هـ: شرکت در بازي کودکان

و: مشورت با نوجوانان

در ارتباط با اين دو عنوان، توضيحاتي به استناد روايات در مباحث گذشته ذکر شد.[2]

6. اجتناب از افراط در محبّت به کودک

نکته بسيار مهمّي که در پايان اين بحث لازم است يادآوري شود، اين است ‌که هر چند محبّت در پرورش جان کودک همانند غذا براي پرورش جسم او ضروري و لازم است ولي متوليان تربيت کودک بايد توجه داشته باشند اهميت اندازه گيري صحيح در کمّ و کيف محبّت و طرز اعمال آن کمتر از اصل محبّت نيست.

هدف از تربيت صحيح اين است که کودک براي زندگي توأم با سعادت و خوشبختي ساخته شود، زندگي سراسر مبارزه و مشکلات است، در راه زندگي، محروميت‌ها و ناکامي ها، شکست‌ها و مصيبت‌ها بسيار است. مربّي لايق کسي است که جسم و جان کودک را به خوبي پرورش دهد و او را براي مبارزه و مقاومت در صحنه‌ي پرفشار زندگي مجهز نمايد. همان‌طور که بدن کودک بر اثر مراقبت‌هاي بهداشتي و اندازه گيري در غذا و خواب، حرکت و ورزش، نيرومند مي‌شود، روان طفل نيز در پرتو بهداشت روحي و تعاليم اخلاقي و اندازه گيري در اعمال مهر و محبّت، نيرومند بار مي‌آيد و در مقابل سختي‌ها و محروميت‌ها در کمال قدرت، مقاومت مي‌کند.

در برابر، اطفالي که بيش از اندازه مهر و محبّت مي‌بينند، پدر و مادر، بي قيد و شرط تسليم آن‌ها مي‌شوند و به تمام خواسته‌هاي خوب و بد آنان، جامه عمل مي‌پوشند و در

[1] . مستدرک الوسائل118:15، باب5 من ابواب احکام الاولاد، ح2، کنز العمّال447:16، ح45364.

[2] . به مبحث مراحل تعليم و تربيت رجوع شود.