رسول اکرم(صلي الله عليه وآله) مي‌فرمايد: بستر خواب پسر بچّه با پسر بچّه، و پسر بچّه با دختر بچّه، و دختر بچّه با دختر بچّه در صورتي‌که در سن ده سالگي باشند، بايد از هم جدا شود.[1] روايت ديگري، سن آنان را شش سال معين نموده است.[2]

امام باقر(عليه السلام) مي‌فرمايد: بايستي بستر خواب پسر بچّه ده ساله را از زن‌ها جدا کنيد. «قالَ: يُفَرَّقُ بَينَ الصِّبيَانِ وَ النِّسَاءِ فِي المَضَاجِعِ إِذَا بَلَغُوا عَشرَ سِنينَ».[3]

برخي از فقيهان فرموده‌اند: در صورتي‌که بيم تهييج شهوت و مشکلات جنسي باشد، عمل به مضمون اين روايت، واجب است و بايد بستر کودکان جدا از يکديگر و از زنان باشد.[4]

2. نهي از آميزش در حضور کودک

يکي ديگر از دستورهاي تربيتي اسلام براي ايجاد عفّت و پاکدامني در کودکان، نهي از آميزش و هر گونه مناظر تحريک آميز و مهيجِ جنسي پدر و مادر در حضور کودکان است.

پيامبر اعظم(صلي الله عليه وآله) مي‌فرمايد: قسم به خدا، اگر مردي با همسر خود آميزش نمايد و در اتاق، کودک بيداري، آن دو را در حال آميزش ببيند، سخنان و هم‌چنين صداي تنفّس آن‌ها را بشنود، آن طفل هرگز رستگار نخواهد شد، دختر باشد يا پسر و سرانجام به زنا آلوده مي‌شود.[5]

هم‌چنين جابر بن عبدالله انصاري نقل مي‌کند: امام باقر(عليه السلام) به من فرمود: بپرهيز از آميزش در جايي که کودک مميّزي تو را مي‌بيند و آن‌چنان درک دارد که مي‌تواند رفتار تو را براي ديگران توصيف نمايد، جابر مي‌گويد: عرض کردم يابن رسول الله، آيا اين عمل صرفاً کراهت دارد؟ حضرت فرمود: نه، (علاوه بر کراهت، آثار شوم عملي بر آن مترتب است)، اگر با اين عمل خدا، به تو فرزندي دهد، در ارتکاب جرم و جنايت مشهور خواهد شد. «فَإِنَّکَ إِن رُزِقتَ وَلَدًا کانَ شُهرَةً عَلَمًا فِي الفِسقِ وَ الفُجُورِ».[6]

[1] . من لا يحضره الفقيه3: 436 ـ 437، ح4509.

[2] . همان: ح4508.

[3] . وسائل الشيعة461:21، باب74 من ابواب احکام الاولاد، ح4.

[4] . تذکرة الفقها(طبع قديم)575:2، جامع المقاصد44:12.

[5] . الکافي500:5، ح2و499، ح1، وسائل الشيعه20: 132 ـ 133، باب67 من ابواب مقدمات النکاح و آدابه، ح1 ـ 2.

[6] . وسائل الشيعة134:20، باب67 من ابواب مقدمات النکاح و آدابه، ح8.