اساس خوي پسنديده، مانند ساير ارزش‌هاي انساني، از ايام کودکي در روان طفل پي ريزي مي‌شود و لازم است پدران و مادران از فرصت استفاده کنند و اين سجيه انساني را قبل از ايام بلوغ در ضمير آنان به وجود آورند.

رفتار و گفتار عفت آميز پدران و مادران، شرايط مساعدي را که به منظور ايجاد ملکه عفّت در محيط خانواده براي کودکان خويش ايجاد مي‌کند، و بي‌ترديد بهترين راه پرورش عفّت در روان فرزند است.

اسلام در تعاليم تربيتي خود به اين اصل مهم اخلاقي توجّه کامل نموده و براي اين‌که فرزندان مسلمين با خوي پسنديده عفّت، بار آيند، به پدران و مادران دستورهاي لازم را داده است. در ذيل نمونه هايي از آن را ذکر مي‌نماييم.

1. جداسازي بستر خواب کودکان

مهم‌ترين اصلي که در پرورش صحيح کودک بايد مراعات شود، هماهنگي برنامه‌هاي تربيتي با قوانين طبيعت است، پدر و مادر بايد پا به پاي قوانين طبيعت اقدام و طفل را بر اساس آن تربيت نمايند، به عنوان نمونه غذاي مناسب با طبع کودک قبل از روييدن دندان‌ها و پس از روييدن، متفاوت است، از اين رو لازم است مربّي در طرز تغذيه و مواد غذاي کودک، از قانون خلقت پيروي کند و برنامه غذايي طفل را با موازين طبيعي و تکامل تدريجي وي منطبق نمايد.

غريزه جنسي يکي از مهم‌ترين امور فطري و غريزي کودک است، اين غريزه در پرتو يک سلسله مقرّرات دقيق طبيعي، راه رشد و تکامل خود را مي‌پيمايد و تا رسيدن به ايام بلوغ، به تدريج مراحلي را طي مي‌کند. برنامه طبيعت در چند سال قبل از بلوغ کودک مخفي ماندن تمايل جنسي است، بدين جهت لازم است برنامه تربيتي نيز با قوانين طبيعت هماهنگ باشد، و شرايط پرورش کودک را هماهنگ با مخفي نگه داشتن غريزه جنسي فراهم سازد.

اسلام، کودکان مميّز را از هر گونه عمل مهيجي که باعث تحريک تمايل جنسي شود، دور نگه داشته و پدران و مادران را به ايجاد محيط مساعد براي پنهان نگه داشتن تمايل جنسي آنان، مکلّف نموده است.[1]

[1] . گفتار فلسفي، کودک از نظر وراثت و تربيت2: 364و366 با تخليص.