در خلال قصّه، کودک از آن‌چه را سبب گمراهي و هلاکت اقوام گذشته گرديده، مطّلع مي‌شود و از آن دوري مي‌جويد و به آن‌چه موجب فلاح و رستگاري بعضي ديگر شده نيز آگاهي پيدا مي‌کند و سعي مي‌کند در خود ايجاد نمايد.

17. تربيت با ايجاد مسابقه بين کودکان

يکي ديگر از روش‌هاي تربيتي ايجاد مسابقه‌هاي مفيد و سازنده در بين کودکان است، اين روش موجب تحريک و ترغيب کودک به سوي فعل نيکي که مورد نظر مربّي است، مي‌باشد.

در تاريخ آمده است، امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) که در آن زمان کودک بودند، خط نوشتند و هر کدام مدّعي بود خط او از ديگري زيباتر است، به نزد مادرشان رفتند تا قضاوت کند که خط کدام يک زيباتر است، آن حضرت نخواست يکي از آن‌ها آزرده خاطر شوند، پيشنهاد نمود به نزد پدرشان اميرالمؤمنين(عليه السلام) بروند، آن جناب نيز مانند مادرشان آن‌ها را به سوي جدّشان فرستاد، پيامبر(صلي الله عليه وآله) فرمود: من در اين‌باره قضاوتي ندارم تا از جبرييل سؤال کنم... بالاخره در آخر قضاوت به مادرشان واگذار شد و ايشان فرمود: من يک گردنبند دارم از جواهرات با دانه‌هاي معين و فرد، بند آن را پاره مي‌کنم، هر يک از شما تعداد بيشتري از دانه‌هاي آن جمع آوري نمود، خطش زيباتر است، در اين هنگام جبرييل از طرف خداوند مأموريت يافت دانه‌هاي گردنبند را زوج قرار دهد تا هر کدام بتواند به اندازه ديگري جمع آوري نمايد و در نتيجه هيچ کدام آزرده خاطر نشوند.[1]

18. تربيت با امرونهي به کودک

19. تربيت با قهر و دوري از کودک

20. تربيت با تنبيه و تأديب کودک

يکي از مسائل مهم و پيچيده تربيت که اکثر پدران و مادران در آن دچار ترديدند، چگونگي برخورد با کارهاي نادرست کودکان است، به طوري که در بيش‌تر اوقات،

[1] . ر. ک: موسوعة احکام الاطفال و ادلّتها 3: 415 ـ 416، حقوق فرزندان در مکتب اهل بيت(عليهم السلام): 132.