می توان او را از رجال قرن دوم به شمار آورد.

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 2/340.
[2] ــ الذریعه 6/358.
[3] ــ الفهرست (طوسی) 163.
[4] ــ طرائف المقال 1/614 منتهی المقال 6/343.
[5] ــ الفهرست (طوسی) 163 رجال النجاشی 2/341.
[6] ــ الذریعه 6/369.
[7] ــ رجال النجاشی 2/341.*

دیگر منابع: منهج المقال 347 طرائف المقال 1/614 جامع الرواة 2/272 قاموس الرجال 9/138 تنقیح المقال 3/253 معجم رجال الحدیث 19/21 نقد الرجال 356 حاوی الاقوال 4/299 جامع المقال 91 معالم العلماء 120 رجال ابن داود 355 مجمع الرجال 6/150 هدایة المحدثین /153.

موسی ـ مجلی (در عصر امام جواد(علیه السلام))

ابوعبدالله موسی بن قاسم بن معاویه بن وهب بجلی مجلی عربی کوفی.

وی از اصحاب امام رضا و امام جواد(علیهما السلام) شمرده می شد1 و از امام رضا(علیه السلام)،2 علی بن جعفر، عبدالرحمان بن ابی نجران، عبدالرحمان بن سیابه3 و ابراهیم بن ابی البلاد4 روایت کرده است. محدثانی چون احمد بن محمد بن عیسی، عبدالله بن محمد بن عیسی و علی بن مهزیار5 از او حدیث نقل کرده اند. او از راویان بسیار موثق و جلیل القدر6 بود که دارای کتاب های متعددی می باشد. شیخ طوسی می نویسد: او دارای سی عدد کتاب است.7 برخی کتاب های وی از این قرارند: کتاب الوضوء کتاب الصلاة کتاب الزکاة کتاب الصیام کتاب الحج کتاب النکاح کتاب الطلاق کتاب الحدود کتاب الدیات کتاب الشهادات کتاب الایمان والنذور کتاب اخلاق المؤمن کتاب الجامع و کتاب الادب. وی کتابی نیز درباره علم رجال دارد که در آن راجع به هجده نفر بحث کرده است.8

پی نوشت ها

[1] ـ رجال الطوسی 389 و 405.
[2] ــ رجال ابن داود 355.
[3] ــ تنقیح المقال 3/258.
[4] ــ اختیار معرفة الرجال 342.
[5] ــ تنقیح المقال 3/258.
[6] ــ رجال النجاشی 2/335.
[7] ــ الفهرست (طوسی) 162.
[8] ــ رجال النجاشی 2/335 و 336.*

دیگر منابع: نقد الرجال 258 الذریعه 5/29 منهج المقال 319 مجمع الرجال 6/160 مستدرکات علم رجال الحدیث 8/29 معجم رجال الحدیث 19/72 معالم العلماء 120.

موسی ـ مدنی (زنده در قرن دوم هجری)

ابوالحسن موسی بن اسماعیل بن موسی بن جعفر(علیه السلام).

نوه امام هفتم(علیه السلام) بود که در مصر ساکن شد و فرزندان او هم در آنجا بودند1 از علما و راویان معروف به شمار می رفت و تا پیش از سال 183هـ در قید حیات بود2 و به قولی در سال 210هـ درگذشت.3موسی بن اسماعیل از افرادی چون پدرش اسماعیل بن موسی(علیه السلام)4 و وهیب بن خالد5 روایت کرده است، چنان که محدثانی همانند محمد بن محمد بن اشعث،6 احمد بن عیسی کوفی، ابراهیم بن هاشم و عبدالله بن حمید7 از ایشان روایت کرده اند. وی از علما و محدثان مصر به شمار می رفت8 و دارای مذهب امامیه بود.9 کتاب های الصلاة، الوضوء و جوامع التفسیر اثر وی می باشد.10

پی نوشت ها

[1] ـ رجال النجاشی 1/110.
[2] ــ معجم المؤلفین 2/297.
[3] ــ رجال النجاشی 1/110، پاورقی.
[4] ــ رجال النجاشی 1/111 معجم رجال الحدیث 19/17.
[5] ــ جامع المقال 92.
[6] ــ الفهرست (طوسی) 163 رجال النجاشی 2/343.
[7] ــ مستدرکات علم رجال الحدیث 8/4.
[8] ــ الشجرة المبارکه 89 الفخری فی انساب الطالبیین 15.
[9] ــ الفهرست (طوسی) 163.
[10] ــ معالم العلماء 120 الفهرست (طوسی)163.*

دیگر منابع: منهج المقال 347 هدایة المحدثین 153 جامع الرواة 2/271 نقد الرجال 355 قاموس الرجال 9/136 مجمع الرجال 6/149 منتهی المقال 6/341 الذریعه 2/110 تنقیح المقال 3/252.

موسی ـ مروزی (م پس از 229هـ )

ابوحمران موسی بن ابراهیم مروزی.

از نسبت وی مروزی چنین بر می آید که اهل مرو بود. وی به همراه گروهی از مردمان مرو در منطقه ای در بغداد سکونت داشتند که بعدها به مراوزه شهرت یافت.1 اهل سنت کنیه وی را ابوعمران، و امامیه ابوحمران نوشته اند. وی از اصحاب امام کاظم(علیه السلام) به شمار می رفت.2 او احادیثی را از آن بزرگوار روایت کرده است که برخی از آنها مربوط به زمانی است که امام(علیه السلام)در زندان هارون (خلافت 170 ـ 193هـ ) به سر می بردند.3 علاوه بر امام کاظم(علیه السلام) از افرادی چون عبدالله بن لهیعه،4 ابراهیم بن سعد و اسماعیل بن جعفر حدیث شنیده و روایت کرده است.5 گفته شده که سندی بن شاهک زندانبان هارون الرشید