نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 232
فصل دوم: وقوف به عرفات
{a«956» م - a}واجب است وقوف به عرفات - كه محلى است معروف و محدود است بحدود معروفه - بقصد قربت و خالص مثل ساير عبادات.
{a«957» م - a}مراد از وقوف، بودن در آن مكان است چه سواره و چه پياده يا نشسته يا خوابيده يا در حال راه رفتن، به هرحال كه باشد كافى است.
{a«958» م - a}اگر در تمام وقت بيهوش باشد يا خواب، وقوف او باطل است.
{a«959» م - a}أظهر آن است كه بعد از زوال روز نهم تا غروب شرعى كه وقت مغرب است در عرفات وقوف كند و مىتواند تا يك ساعت بعدازظهر وقوف را تأخير بياندازد.
{a«960» م - a}تأخير انداختن از اول ظهر اگر كم باشد مثلا به مقدار نماز ظهر و عصر كه جمع بين آن كند، معلوم نيست حرام باشد، ولى احتياط آن است كه تأخير نيندازد.
{a«961» م - a}بودن در مجموع بعدازظهر تا مغرب گرچه واجب است چنانچه گذشت لكن تمام آن ركن نيست كه حج به ترك آن باطل شود، پس اگر
نام کتاب : BOK29716 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 232