{a«109» م - a}نايب بايد در عمل قصد نيابت نمايد و منوب عنه در نيت تعين كند ولو اجمالا شرط نيست اسم او را ذكر كند، گرچه مستحب است.
{a«110» م - a}ذمه منوب عنه فارغ نمىشود مگر به اينكه نايب، عمل را صحيحا انجام دهد. بلى اگر نايب بعد از احرام و دخول حرم بميرد از منوب عنه مجزى است و در اين جهت فرقى بين حجة الاسلام و غير آن و بين نيابت به اجرت و نيابت تبرعى نيست.
{a«111» م - a}لباس احرام و پول قربانى در حج نيابى بر اجير است مگر در صورتى كه شرط شده باشد كه مستأجر بدهد و همچنين اگر اجير موجبات كفاره را انجام دهد كفاره بر عهده خود او است نه مستأجر.
{a«112» م - a}نايب در طواف نساء نيز بايد قصد منوب عنه نمايد و احتياط استحبابى آن است كه بصد ما فى الذمه بجا آورد.
{a«113» م - a}اگر نايب طواف نساء را صحيحا انجام ندهد زن بر او حلال نمىشود و بر منوب عنه چيزى نيست. در صورتيكه نيابت در خصوص طواف نساء نباشد و الاّ براى منوب عنه هم زن حلال نمىشود.
{a«114» م - a}استيجار كسى كه وقتش از اتمام حج تمتع ضيق شده و وظيفه او عدول به افراد است براى كسى كه وظيفه او حج تمتع است صحيح نيست، بلى اگر در سعه وقت او را اجير كرد و بعد وقت ضيق شد بايد عدول كند و بنابر احتياط از منوب عنه مجزى نيست. در صورتيكه اجاره بر اعمال عمره و حج تمتع بوده و اجير استحقاق اجرت را نخواهد داشت بلى اگر اجاره بر تفريغ ذمه منوب عنه بوده بطور مطلق، مستحق اجرت خواهد بود
{a«115» م - a}در حج واجب نيابت يك نفر از چند در يكسال جايز نيست