اوّل:آن كه به واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن اوست، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد.
دوم:آن كه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريباً به اندازه گودى كف دست است ) به خون آلوده باشد.
سوم:آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند و در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد،نماز او صحيح است:
اوّل:آن كه لباسهاى كوچك او مانند جوراب وعرقچين نجس باشد.
دوم:آن كه لباس زنى كه پرستار پسر بچه است نجس شده باشد و برخى از احكام اين پنج صورت در مسائل بعد گفته مىشود.
{aمسأله 2-a}اگر در بدن يا لباس نمازگزار،خون زخم يا جراحت يا دمل باشد،چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى بيشتر مردم يا براى خودش سخت است تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است،مىتواند با آن خون نماز بخواند،و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشتهاند و نجس شده،در بدن يا لباس او باشد.
{aمسأله 3-a}اگر خون بريدگى و زخمى كه بزودى خوب مىشود وشستن آن آسان است،در بدن يا لباس نمازگزار باشد،بايد پاك شود و با آن بدن يا لباس نمىتواند نماز بخواند و اگر نماز خواند نماز باطل است.
{aمسأله 4-a}اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد،به ـ