رطوبت زخم نجس شود،جائز نيست با آن نماز بخواند،ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولاً به رطوبت زخم آلوده مىشود،به رطوبت آن نجس شود،نماز خواندن با آن مانعى ندارد.
{aمسأله 5-a}اگر از زخمى كه توى دهان وبينى ومانند اينها است، خونى به بدن يا لباس برسد،احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند و همچنين است خون بواسير در صورتى كه دانههايش بيرون نباشد،ولى با خون بواسيرى كه دانههاى آن بيرون است،مىشود نماز خواند.
{aمسأله 6-a}اگر چند زخم در بدن باشد و به طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود تا وقتى همه خوب نشدهاند،نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد،ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شوند،هر كدام كه خوب شد بنابر احتياط واجب بايد براى نماز،بدن و لباس را از خون آن آب بكشد.
{aمسأله 7-a}اگر خون بدن يا لباس كمتر از درهم باشد،ورطوبتى به آن برسد،در صورتى كه خون ورطوبتى كه به آن رسيده به اندازه درهم يا بيشتر شود واطراف را آلوده كند،نماز با آن باطل است بلكه اگر رطوبت وخون به اندازه درهم نشود واطراف را هم آلوده نكند،نماز خواندن با آن اشكال دارد مگر آن كه رطوبت خشك و عين او زايل شود.
{aمسأله 8-a}اگر لباسهاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين وجوراب كه نمىشود با آنها عورت را پوشانيد،نجس باشد چنانچه از مردار وحيوان حرام گوشت درست نشده باشد،نماز با آنها صحيح است در