نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 144
مىايستيد، مثل چوب خشك شده باشيد، كسى كه در نماز بازى مىكند، در مقابل حضرت بارى تعالى عمل بسيار زشتى انجام داده است.
«وَ الْمَنَّ فِي الصَّدَقَةِ» اگر خدمتى به كسى كردى، ديگر منّت نگذار. خدا نكند بعضى ها به كسى كمك كنند. مدام در همه جا به رخ او مىكشند«بله، اين من بودم كه فلان جا به تو كمك كردم، اگر من نبودم چنين و چنان مىشدى».
آقاى محترم، تو براى چه اين كار را كردى؟ اگر اين كار را براى رضاى خدا كرده اى حتماً مزدش را از خدا مىگيرى. چرا اينقدر منّت مىگذارى؟ اين حرفها را نزن كه اجر و مزدت در پيشگاه خدا از بين مىرود. پس عزيزان، مواظب باشيد اگر خدمتى به هم مىكنيد و يا لطفى به هم داريد، كارى نكنيد كه با منّت گذارى و به رخ كشيدن آن را به هدر دهيد.
{/(لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى)[1]/} قرآن چقدر زيبا فرموده كه صدقات و خدمات خودتان را با منّت گذارى و اذيت و آزار از بين نبريد. بعضى ها مبتلا به مرض منّت گذارى هستند. خاصيت اين مرض طورى است كه انسان را بيچاره مىكند. طرف زحمت مىكشد، بار كسى را به دوش مىگيرد، رنج مىكشد، بعد يك دفعه همه را هدر مىدهد. پيغمبر خدا(ص) فرمود: بترسيد از اينكه آتشى بفرستيد كه تمام اعمالتان را هدر بدهد. آتش نفرستيد كه اين همه زحمتى را كه كشيده ايد و ساختمان آخرت خود را زينت كرديد، درختكارى كرده ايد و با اعمالتان باغستان درست كرده ايد، با ذكرتان آخرت خود را آباد كرده ايد حالا آن را با يك حركت به باد دهيد و همه خدماتتان را نابود كنيد و بسوزانيد.