نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 164
صبر هم همين حالت را دارد. آقايان، ائمّه(عليهما السلام) صبر را به سه قسمت تقسيم كرده اند: صبر در طاعت، صبر در معصيت و صبر در مصيبت؛ فلذا در روايات داريم كه خدا درجه صبر در گناه را خيلى بالا قرار داده است زيرا تحمّل و صبر بر مصيبت مقطعى است، مىآيد و مىرود امّا در تمام لحظات زندگى بايد مواظب باشيد كه گناه انجام ندهيد و هميشه بايد ياد خدا باشيد. خوش به حال آنهايى كه هميشه به ياد خدا هستند. كسى كه از او هيچ گناهى سر نمىزند و به ياد خدا است هميشه خود را در محضر خدا مىبيند.
از حضرت صادق(ع) نقل شده است كه فرمود: «إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمَّا خَلَقَ نَبِيَّهُ وَ وَصِيَّهُ وَ ابْنَتَهُ وَ ابْنَيْهِ وَ جَمِيعَ الْأَئِمَّةِ وَ خَلَقَ شِيعَتَهُمْ أَخَذَ عَلَيْهِمُ الْمِيثَاقَ»[1] حضرت(ع) مىفرمايد: خدا عهد و پيمان گرفت، از چه كسى؟ از پيغمبرش و از اميرالمؤمنين و حضرت زهرا و حسن و حسين و همه ائمّه(عليهما السلام) و شيعه آنها، چه ميثاقى گرفت؟ «أَنْ يَصْبِرُوا وَ يُصَابِرُوا وَ يُرَابِطُوا» خدا عهد و پيمان گرفت كه صبر داشته باشند و در مقابل دشمنان ايستادگى نمايند و مرزدارى نمايند. {a«يصابر»a} يعنى صبر در مقابل طرف ديگر، در مقابل اذيت و آزارى كه از طرف همكارت، از طرف دوستانت به تو مىرسد و جاهايى كه نسبت به شما حسودى مىكنند.
در روايات وارد شده است كه هر صاحب نعمتى انتظار حسادت از طرف ديگران را داشته باشد فلذا دستور داريم كه خدمات خود را بر سر زبانها نياندازيد كه من فلان كار كردم، من فلانى ام، اينها را نگوييد چون باعث مىشود كه بيشتر به شما حسادت كنند. پس صبر چنين چيزى است. ما بايد مواظب باشيم صبر را پيشه كنيم. البتّه اگر صبر كرديد مسلّم بدانيد خداوند نتيجه را خواهد داد. صبر تلخ است امّا صبر كنيد. آن فرجى كه از صبر بدست مىآيد شيرين است. واقعاً هم همين است.