responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0    جلد : 1  صفحه : 315
48

مجلس 48: شرط خير بودن گفتار، راستگويى و فقه‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ‌ قال رسول الله (ص): «يَا عَلِيُّ، لَا خَيْرَ فِي قَوْلٍ اِلّا مَعَ الْفِعْلِ... وَ لَا فِي الصِّدْقِ اِلّا مَعَ الْوَفَاءِ وَ لَا فِي الْفِقْهِ اِلّا مَعَ الْوَرَعِ»[1] پيغمبر خدا(ص) در يكى از سفارشات خود به اميرالمؤمنين(ع) فرمود: «يَا عَلِيُّ، لَا خَيْرَ فِي قَوْلٍ اِلّا مَعَ الْفِعْلِ» در قول و گفتار خير نيست مگر اينكه با عمل همراه باشد. اينطور نيست كه هر گفتارى داراى خير باشد بلكه خير و اثر هر گفتارى در عمل معلوم مى‌شود. اين يك واقعيتى است. خيلى چيزها در قالب گفتار پياده مى‌شود امّا وقتى در مقام عمل ملاحظه مى‌كنيد، عمل ندارد. اين گفتار ارزش ندارد. در روايات و اخبار ما خيلى سفارش شده است كه چون سر و كار عالم با وعظ و موعظه است موعظه اش بايد توأم با عمل باشد و لذا مى‌گويند عالمى كه اهل عمل نيست مانند درخت بى ثمر است. عالم اگر به علمش عمل كند كلام او، رفتار او، نشست و برخاست او در ديگران تأثير مى‌گذارد يعنى حقيقتاً كسى باشد كه عالم باشد، عاقل باشد، به سخن خودش ترتيب اثر بدهد اين فرد مى‌تواند ديگران را متحوّل كند لذا پيغمبر خدا(ص) به اميرالمؤمنين(ع) مى‌فرمايد در قولى خير است كه توأم با فعل و كردار باشد.

[1] . من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 369P

ـ
نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0    جلد : 1  صفحه : 315
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست