نام کتاب : BOK36845 نویسنده : 0 جلد : 1 صفحه : 334
دارد. «تَحَفُّظ» يعنى مواظبت كن و سهل انگارى نكن يعنى از بس انسان نسبت به مسأله بى اهمّيت مىشود آن را فراموش مىكند.
شايد مراد حضرت(ص) اين باشد كه هر كس توجّهى نكند و درود بر من را فراموش كند اين شخص راه بهشت را گم مىكند. لفظ«مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ» عام است يعنى چه در نماز و چه به صورت ذكر، به هر حال همه اين موارد را شامل مىشود. در اخبار و روايات هم در اين رابطه روايات زيادى بيان شده است. در روايتى حضرت رسول(ص) فرمود: «أَكْثِرُوا الصَّلَاةَ عَلَيَّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ عَلَيَّ نُورٌ فِي الْقَبْرِ وَ نُورٌ عَلَى الصِّرَاطِ وَ نُورٌ فِي الْجَنَّةِ»[1] درود بر من را بيشتر بفرستيد زيرا صلوات زياد فرستادن، نور را زياد مىكند، يكى نور در قبر، ديگرى در راه صراط كه ان شاء الله آنجا را چراغانى مىكند و سوّم نورى در بهشت مىشود.
در روايتى است كه پيغمبر خدا(ص) فرمود: شبى عمويم حمزة بن عبدالمطّلب و برادرم جعفر بن ابى طالب را درخواب ديدم كه در حال غوره خوردن هستند كه يك مرتبه غوره ها مبدل به انگور شد. بعد ديدم هر دو، اين انگورها را مىخورند. بعد همين انگور يك دفعه مبدل به رطب شد. جلو رفتم، گفتم: پدرم فداى شما، چه عملى را از همه اعمل افضل مىدانيد؟ آنها گفتند: اى پدرها و مادرهاى ما فداى تو باد، ما سه چيز را بهترين عمل ها ديديم، يكى«الصَّلَاةَ عَلَيْكَ» درود فرستادن بر تو و«وَ سَقْيَ الْمَاءِ» آب دادن، آب دادن خيلى ثواب زيادى دارد، سوّم