نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 569
خويشاوندان را روز قيامت به يكديگر نشان مىدهند، ولى از حال ديگرى جويا نمىشوند، گناهكار دوست دارد و آرزو مىكند كه در برابر عذاب آن روز پسرانش را فديه دهد، (11) و نيز همسر و برادرش را، (12) و خويشاوندان نزديكش را همانان كه امروز او را در كنار خود مىگيرند و پناه مىدهند، (13) و همه كسانى را كه در روى زمينند، سپس اين فديه او را از عذاب برهاند. (14) نه! هرگز فديه اثرى نمىبخشد، چرا كه آن آتش آتشى شعلهور است و خاموش نمىگردد؛ (15) دستها و پاها را مىسوزاند و از جاى بر مىكند. (16) و به سوى خود فرامىخواند آنكسى را كه به ايمان پشت كرده و از پرستش خدا روى برتافته، (17) و ثروتى گرد آورده و آن را در جايى نگه داشته و به مستمندان كمك نكرده است. (18) به راستى انسان آزمند و حريص آفريده شده است. (19) چون گزندى به او برسد بىتابى مىكند و ناله و اندوه سرمىدهد. (20) و چون خيرى به او روى بياورد، آن را به شدت از ديگران بازمىدارد. (21) مگر نمازگزاران، (22) همانان كه بر نماز خود مداومت مىكنند، (23) و آنان كه مىدانند در اموالشان حقى است معلوم و معين، (24) براى نيازمندى كه سؤال مىكند و بينوايى كه از درخواست كردن ابا دارد؛ (25) و آنان كه روز جزا را تصديق كرده و تصديق خود را در عمل نشان مىدهند. (26) و آنان كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند. (27) چرا كه [مىدانند] كسى را از عذاب پروردگارشان ايمنى ندادهاند. (28) و آنان كه دامن خود را حفظ مىكنند، (29) مگر از همسرانشان يا كنيزانى كه مالك آنها شدهاند كه اينان نكوهش نمىشوند. (30) پس كسانى كه راهى جز آنچه مقرر شده است طلب كنند، قطعا از مرز الهى گذشتهاند. (31) و آنان كه امانتهاى يكديگر را پاس مىدارند و بر پيمان خود، وفادارند. (32) و آنان كه شهادتهاى خود را برپا مىدارند (در تحمل و اداى آن هيچگونه كوتاهى نمىكنند و در آن تغييرى نمىدهند). (33) و آنان كه بر نماز خود مراقبت دارند و آداب كمال آن را رعايت مىكنند. (34) اينان در بوستانهاى بهشتى خواهند بود و [در آنجا] مورد احترام قرار خواهند گرفت. (35) با اين وصف كه كفر موجب ورود به دوزخ، و ايمان موجب ورود به بهشت است، كسانى كه اظهار ايمان كرده و در حقيقت كافرند، چه مقصدى دارند كه در كنار تو قرار مىگيرند و ديده از تو بازنمىگيرند (همواره ملازم تو هستند)؟ (36) از جانب راست و چپ و گروهگروه؟ (37) آيا هريك از آنان طمع دارد كه با اين حضورش، به بهشت سرشار از نعمت درآورده شود؟ (38) چنين نيست! ما آنان را از چيزى (نطفه) كه خود مىدانند آفريدهايم. (39)
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا جلد : 1 صفحه : 569