responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا    جلد : 1  صفحه : 570


سوگند ياد مى‌كنم به پروردگار مشرق‌ها و مغرب‌هاى خورشيد كه قطعا ما تواناييم، (40)
كه اين نفاق‌پيشگان را از بين ببريم و كسانى را كه بهتر از آنانند و به خدا ايمان دارند و منكر حقايق نيستند جايگزين آنان كنيم و هيچ‌كس و هيچ‌چيزى بر ما سبقت نخواهد گرفت و ما مغلوب نخواهيم شد. (41)
پس آنان را واگذار تا در بيهودگى‌هايى كه بدانها پرداخته‌اند، فروروند و به كارهايشان كه بازيچه و بى‌هدف است سرگرم باشند تا آن روزشان را كه به آنان وعده داده مى‌شود، ديدار كنند. (42)
روزى كه از گورهايشان شتابان برمى‌آيند؛ گويى آنان [گم‌گشتگانى هستند كه‌] به سوى نشانه‌اى كه براى راهيابى نهاده شده است، مى‌شتابند. (43)
اين در حالى است كه چشمانشان فروافتاده و خفّت و خوارى بر آنان چيره شده است. اين است همان روزى كه به آنان وعده داده مى‌شد. (44)
سوره نوح/ 71
به‌نام خداوند گسترده‌مهر مهربان‌
همانا ما نوح را به رسالت به سوى قومش فرستاديم، به او وحى كرديم كه قوم خود را پيش از آن‌كه عذابى دردناك به سراغشان آيد از فرجام گناه و شرك هشدار ده. (1)
نوح گفت: اى قوم من، من پيامبرى هستم كه شما را از عذاب الهى هشدار مى‌دهم و آنچه را كه در اين زمينه مورد نياز است براى شما به روشنى بيان مى‌كنم. (2)
پيام اين است كه خدا را بپرستيد و از پرستش غير او برحذر باشيد و از گناهان بپرهيزيد و رسالت مرا بپذيريد و از من پيروى كنيد. (3)
در اين صورت خداوند گناهانتان را كه پيش‌تر مرتكب شده‌ايد مى‌آمرزد و مرگ شما را تا سرآمدى معيّن به تأخير مى‌افكند، وگرنه سرآمد ديگرى مقرّر مى‌دارد و شما را پيش از آن سرآمد معيّن به هلاكت مى‌رساند؛ و هرسرآمدى كه خدا مقدر نموده است چون فرارسد، واپس افكنده نخواهد شد. اگر آنچه را به شما يادآورى كردم مى‌دانستيد، پيام مرا مى‌پذيرفتيد. (4)
سرانجام نوح [از قوم خود به خدا شكايت برد و] گفت: پروردگارا، من قوم خود را شب و روز به پرستش تو و رعايت تقوا فراخواندم، (5)
ولى دعوت من جز بر گريزشان نيفزود، (6)
و من هرگاه آنان را فراخواندم كه ايمان بياورند تا گناهانشان را بيامرزى، انگشتان خود را در گوش‌هايشان كردند و جامه‌هايشان را بر سر و روى خويش كشيدند تا مرا نبينند و سخنم را نشنوند، و بر حق‌ناپذيرى پافشارى كردند و سخت تكبّر ورزيدند. (7)
من هم با فريادى رسا آنان را دعوت كردم، (8)
و فراتر اين‌كه پيام خود را، هم آشكارا و هم در نهان به آنان ابلاغ نمودم. (9)
و گفتم: از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او بسيار آمرزنده است. (10)

نام کتاب : ترجمه قرآن بر اساس الميزان نویسنده : صفوى، محمدرضا    جلد : 1  صفحه : 570
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست