36- سورة يس به نام خداى گسترده مهرِ مهرورز يا، سين. (1) سوگند به قرآن حكمت آميز. (2) براستى كه تو از [جمله] فرستادگانى؛ (3) بر راه راستى. (4) و (اين قرآن) فرو فرستاده (خداى) شكستناپذير مهرورز است. (5) تا گروهى را هشدار دهى كه پدرانشان هشدار داده نشدند، و آنان غافلند. (6) بيقين گفتار (سنّت گونهاى) درباره بيشترشان تحقق يافته، چرا كه آنان ايمان نمىآورند. (7) در حقيقت ما در گردنهايشان غلهايى قرار داديم، و آن (غلها) تا چانههاست، و سرهاى آنان به بالا نگاه داشته شده است. (8) و پيش روى آنان سدّ، و در پشت سرشان سدّى قرار داديم؛ و (چشمانشان را) پوشاندهايم، پس آنان نمىبينند. (9) براى آنان يكسان است كه هشدارشان بدهى، يا هشدارشان ندهى، ايمان نمىآورند. (10) [تو] فقط به كسى هشدار (سودمند) مىدهى كه از آگاه كننده (قرآن) پيروى كند؛ و از (خداى) گستردهمهر در نهان بهراسد؛ پس او را به آمرزش و پاداشى ارجمند مژده ده. (11) در حقيقت ما خود مردگان را زنده مىكنيم؛ و آنچه را از پيش فرستادهاند و آثارشان را مىنويسيم؛ و همه چيز را در (كتاب) پيشواىِ روشنگر بر شمردهايم. (12) و براى آن (مشرك) ان مثلى بزن: اهل آبادى (انطاكيه) را هنگامى كه فرستادگان (الهى) بدان (آبادى) آمدند؛ (13) (همان) هنگامى كه دو (فرستاده) را به سوى آنان فرستاديم، و [لى] آن دو را تكذيب كردند، و با (فرستاده) سوّمى (آن دو را) تقويت كرديم، و گفتند:» مسلماً ما فقط به سوى شما فرستاده شدهايم. « (14) (اهل آبادى) گفتند:» شما جز بشرى همانند ما نيستيد، و (خداى) گستردهمهر هيچ چيزى فرو نفرستاده است، شما جز دروغ نمىگوييد! « (15) (فرستادگان الهى) گفتند:» پروردگار ما مىداند كه قطعاً ما تنها به سوى شما فرستاده شدهايم، (16)