نام کتاب : أطیب البیان في تفسیر القرآن نویسنده : طیب، عبدالحسین جلد : 1 صفحه : 195
و نیز در کافی (1) از حضرت صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم روایت کرده که فرمود
«من صلّی علیّ صلی اللَّه علیه و ملائکته و من شاء فلیقلّ و من شاء فلیکثر»
(هر که بر من صلوات فرستد خدا و ملائکه بر او صلوات فرستند، هر که بخواهد کم صلوات فرستد و هر که بخواهد زیاد بفرستد یعنی هر کس هر اندازه رغبت در این ثواب دارد همان اندازه صلوات فرستد و در حدیث دیگر از حضرت صادق علیه السّلام روایت میکند فرمود «2» رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود
«ارفعوا اصواتکم بالصلاة علیّ فانّها تذهب بالنفاق»
(صداها را بصلوات بر من بلند کنید که این عمل نفاق را از میان میبرد) و در لالی الاخبار از حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم روایت کرده که فرمود
«لنیلج النار من صلّی علیّ و وجبت له شفاعتی و لو کان من اهل الکبائر»
(داخل آتش نشود کسی که درود بر من فرستد و شفاعت من شامل حال او شود اگر چه از اهل کبائر باشد) و بالجمله اخبار در این مورد بسیار است و بیش از این موجب تطویل کلام میشود.
(مطلب چهارم)
مراد از آل یا اهل بیت و عترت در ذکر صلوات صدیقه طاهره و ائمه اثنا عشرند چنانچه مراد از ذوی القربی نیز آنانند ولی ذریّه در بسیاری از موارد اطلاق بر سادات از اولاد پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم نیز میشود و اخبار در لزوم منضم کردن آل پیغمبر صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم باو در ذکر صلوات بسیار است چنانچه قبلا اشاره شد و در بعض از آنها صلوات بدون ذکر آل پیغمبر را صلوات ابتر (دم بریده) نامیده و فعلا ذکر آنها موجب تطویل میشود و انشاء اللَّه در محل مناسب بیان خواهیم نمود.