نام کتاب : أطیب البیان في تفسیر القرآن نویسنده : طیب، عبدالحسین جلد : 1 صفحه : 343
غیبت نموده ای خبر رسیده، از او طلب حلّیت نما و اگر باو نرسیده باشد برای او از خدا طلب مغفرت کن)
9- بهتان
اشاره
بهتان، نسبت دادن چیزی است ببرادر دینی که از او صادر نشده و با او نباشد که شامل دروغ و غیبت میشود.
و در قرآن مجید میفرماید ﴿وَ مَنْ یَکْسِبْ خَطِیئَةً أَوْ إِثْماً ثُمَّ یَرْمِ بِهِ بَرِیئاً فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِیناً﴾(1) (و کسی که لغزش و گناهی را مرتکب شود و بیگناهی را بآن نسبت دهد بتحقیق بهتان و گناه آشکارایی را مرتکب شده) و رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم فرمود
«من بهّت مؤمنا او مؤمنة و قال فیه ما لیس فیه اقامه اللَّه علی تل من النّار حتییخرج ممّا قال فیه»(2)
(کسی که مرد یا زن مؤمنی را بهتان زند و بگوید درباره او چیزی را که در او نباشد، خداوند او را بر تپه از آتش بپا دارد تا از عهده آنچه گفته بیرون بیاید) و از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود
«من بهّت مؤمنان او مؤمنة بما لیس فیه بعثه اللَّه فی طینة خبال حتییخرج ممّا قال، قلت و ما طینة خبال قال علیه السّلام صدیدیخرج من فروج المؤمسات» «3»
(کسی که مرد یا زن باایمانی را بهتان زند بآنچه در او نباشد خداوند او را در قطعه گل هلاک کننده برانگیزاند تا از عهده آنچه گفته بیرون آید، راوی گوید عرضکردم گل هلاک کننده چیست؟ فرمود چرکی است که از فرجهای زنان بدکار بیرون آید)