مرحوم کلینی در سال های پایانی حیات خویش با سفر به بغداد و تشکیل مجالس تدریس در این شهر زمینۀ انتشار کتاب کافی را فراهم آورد و برخی از شاگردان وی، چون احمد بن محمد ابوغالب زراری و محمد بن ابراهیم نعمانی معروف به ابن ابی زینب، راوی کتاب کافی از مرحوم کلینی اند. (1)

کافی در طول تاریخ همواره مورد توجه محدثان و فقهای شیعه بوده و نسخه های متعددی از آن استنساخ گردیده است. تاکنون قریب هزار و دویست نسخۀ خطی - اعم از کامل یا ناقص - از کافی یافت شده است (2)که حکایت از شهرت و جایگاه ویژۀ کتاب کافی در میان محدثان شیعه دارد.

ج) دیدگاه ها در صحت روایات کافی

یکی از بحث های مهم دربارۀ کتاب کافی حد و حدود اعتبار احادیث این کتاب است. این بحث از دیرباز در میان عالمان، فقیهان و محدثان شیعه از جمله بحث های مناقشه برانگیز بوده است و جمعاً دو دیدگاه کلی در صحت روایات کافی وجود دارد:

1. دیدگاه افراطی (دیدگاه اخباریان شیعه) . اینان معتقدند همۀ روایات کتب اربعه از جمله کافی صحیح و قطعی الصدور است. یکی از دلایلی که بر اعتبار روایات کافی بدان استناد شده است عرضۀ کتاب کافی توسط نواب خاص بر امام زمان (عج) است و این که حضرت آن را پسندیده و گفته اند: « الکافی کافٍ لشیعتنا» ؛ در این باره باید گفت:

(1) ر. ک: العمیدی، مع الکلینی و کتابه الکافی، علوم الحدیث، ش 1، ص 212-217. نیز خاتمۀ مستدرک الوسائل، ج 3، ص 470.

(2) قدیم ترین نسخه های خطی به دست آمده از کافی به قرن هفتم هجری تعلق دارند. تاریخ مندرج در قدیم ترین نسخه ای که تاکنون از کافی یافت شده است به سال 652 قمری باز می گردد، این عدد که بیانگر تاریخ انهاء و تصحیح نسخه توسط یحیی بن سعید حلی است حکایت از استنساخ نسخه قبل از تاریخ مذکور دارد. نسخۀ مذکور که بخشی از فروع کافی را در بر دارد در کتابخانۀ مجلس شورای اسلامی نگهداری می شود. نسۀ دیگری از کافی نیز در کتابخانۀ آستان قدس رضوی مشهد وجود دارد که مورخ به سال 675 هجری قمری است. آقای سید محمد حسین جلالی عیناً تصویری از مجموع این نسخه را در امریکا منتشر ساخته است. در بخش احیا و تصحیح متون مؤسسه دارالحدیث قم فهرست قریب هزار و دویست نسخه از نسخ خطی موجود کافی تهیه شده است.