عبداللّه بن امیه و علی بن الحسن هستند چنان که هر کجا نیز آورده ام: «عدة من أصحابنا عن سهل بن زیاد» این عده عبارت از علی بن محمّد بن علان، محمّد بن ابی عبداللّه، محمّد ابن الحسن (بن فروخ صفار) و محمّد بن عقیل کلینی خواهند بود» . (1)

به طوری که شیخ حر عاملی در خاتمه وسائل الشیعه آورده است کلینی در کتاب عتق کافی نیز تعدادی از مصادیق «عده» را روشن کرده است. (2)اما باید گفت این مطلب چنان که شیخ حر عاملی تذکر داده است در بعضی از نسخ، (از جمله چاپ های کنونی کافی ) وجود ندارد از این رو احتمال می رود در این موارد بعضی از کاتبان و نسخه پردازان کافی ، گرفتار خلط حاشیه با متن شده اند، تا این که کلینی به درج مصادیق عده مبادرت کرده باشد. ضمناً به گفته هاشم معروف: «در مورد سیزده روایت از روایات کافی مصادیق «عده» مشخص نشده است و چنان که محدث نوری در خاتمه مستدرک الوسائل آورده است، نه کلینی و نه محدثان پس از وی به مصادیق عده در این روایات اشاره ای نکرده اند» (3)اما به احتمال زیاد باید گفت در این روایات تعبیر «عده» در صدر سند قرار ندارد بلکه این در وسط اسناد کافی به چشم می خورد که از اول کتاب حسن بن سماعه به کتاب کافی منتقل شده است و در واقع سند این روایات به صورت زیر است: «الحسن بن محمّد بن سماعه عن عدة من أصحابنا عن. . .» لذا عده در «عدة من أصحابنا» به مشایخ حسن بن سماعه مربوط است تا مشایخ کلینی. نکته دیگر آن که: روایاتی که در صدر سند آنها عبارت: «عدة من أصحابنا» وجود دارد معمولاً به توسط یکی از این سه نفر یعنی احمد بن محمّد بن عیسی، احمد بن محمّد بن خالد و سهل بن زیاد، وارد شده است. در این موارد مراد از «عده» روشن است. گر چه هر وقت در سند روایت «احمد بن محمّد» به صورت مطلق آمده باشد، آن نام بین احمد بن محمّد بن عیسی و احمد بن محمّد بن خالد برقی مشترک بوده و این دو نفر از نظر وثاقت در یک درجه قرار ندارند. (4)

(1) علامه حلی، خلاصة الاقوال، ص 272، [1] فایده سوم.

(2) حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 20، ص 34.

(3) هاشم معروف، دراسات فی الحدیث والمحدثین، ص 141 به نقل از فایده چهارم مستدرک الوسائل، ج 3.

(4) نجاشی، رجال، به رقم های 182 و 198.