کامل ندارد. به عکس کافی که افزون بر ذکر عناوین، در غالب موارد - اگر نگوییم همۀ آنها - این عناوین با روایاتِ ابواب متناسب است.

کافی و نقدها

به رغم جایگاه رفیع کافی در میان جوامع روایی، نقدهایی از سوی حدیث پژوهان شیعه بر این کتاب شده که به اهمّ آنها اشاره می کنیم:

1. در کافی تنها روایات مطابق با دیدگاه کلامی و فقهی کلینی انعکاس یافته و روایات متعارض و مخالف که برای دستیابی فقیه به رأی صائب لازم است، نیامده است. (1)

2. در کافی روایاتی از راویان ضعیف، یا متهم به غلو آمده است.

محقق معاصر هاشم معروف الحسنی، نام 41 تن از راویان ضعیف را که به غلو، کذب، تخلیط، سوء حافظه، انحراف عقیدتی و. . . متهم اند، و در کافی آمده، برشمرده است.

3. برخی از روایات ضعیف که مخالف حس، یا مبانی شیعی است در کافی آمده است، نظیر روایت عُفیر، روایاتی که ماه رمضان را همواره سی روز می داند، یا شمار ائمه را سیزده تن اعلام کرده است، یا در کتاب الحجه روایاتی به چشم می خورد که بنابر نظر برخی از محققان در برگیرندۀ نگرش غلوآمیز دربارۀ ائمه علیهم السلام است و از این جهت باید آنها را ساخته و پرداختۀ غالیان دانست. (2)

4. کلینی بسیاری از احکام را فروگذاشته و ابواب فقهی را نیز به طور کامل ذکر نکرده است. (3)

(1) وافی، ج 1، ص 6؛ پژوهشی در تاریخ حدیث شیعه، ص 483.

(2) پژوهشی در تاریخ حدیث شیعه، ص 485؛ علم حدیث، ص 282 - 291. هاشم معروف الحسنی در کتاب الموضوعات فی الاخبار والآثار و علامه شوشتری در کتاب الأخبار الدخیلة شماری از روایات کافی را مورد نقد قرار داده اند. برخی از مغرضان و معاندان با تدوین کتاب هایی هم چون کسر الصنم متعصبانه به کلینی و روایات کافی تاخته اند.

(3) وافی، ج 1، ص 6.