داشت. وقتی جنگ خیبر (در سال هفتم هجری) به پایان رسید، زنی یهودی به نام زینب دختر حارث، تصمیم گرفت به خون‌خواهی، زیرا تمام مردانِ خویشاوندِ خود را در جنگ بدر از دست داده بود، بشر را مسموم کند.از این رو گوسفندی سر برید و گوشتش را به سم آلود و نزد پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله آورد. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله هدیه‌اش را پذیرفت و با جمعی از یارانش از جمله بشر بن براء مشغول خوردن طعام شدند. آن حضرت هنگام خوردن، از هدف شوم زن یهودی آگاه شد و غذای مسموم را از دهان بیرون انداخت، اما بشر که بیرون انداختن لقمه را در حضور پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله خلاف ادب می‌دانست، آن را بلعید. پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله که به مسموم بودن گوشت پی برد، زن را فرا خواند و او به عمل خود اعتراف کرد. حضرت به او فرمود: چرا چنین کردی؟

وی پاسخ داد: مصیبتی که بر خانواده‌ام وارد آمده، از تو پنهان نیست. این بود که به خود گفتم که اگر پیامبر است، خود آگاه می‌شود و اگر پادشاه است، از او آسوده می‌شوم.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از گناه او گذشت و بشر بن براء نیز بلافاصله مُرد. بنا به نقلی، براء یک سال پس از آن حادثه، درگذشت.[1]

حارث بن عُمَیر اَزدی

از صحابه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بود. او نامه حضرت را برای حاکم بُصری (از نواحی شام) برد. هنگامی که به موته رسید، شرحبیل بن عمرو غسانی راه را بر او بست و او را کشت و به همین سبب جنگ موته پیش آمد. البته او تنها فرستاده پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله بود که کشته شد.[2]

ولید بن ولید بن مغیره

ولید بن ولید بن مغیرة بن عبدالله بن عمرو مخزومی، برادر خالد بن ولید و از اشراف و سرشناسان قریش در جاهلیت بود. اسلام را درک کرد، ولی بر آیین بت‌پرستی باقی ماند تا این که در جنگ بدر به اسارت مسلمانان درآمد. هشام و خالد، برادران ولید با پرداخت پول بسیاری به عنوان فدیه او را آزاد کردند و او پس از آزادی اسلام آورد. به او گفتند: اگر پیش از آزادی با فدیه، مسلمان می‌شدی بهتر نبود؟

وی گفت: اسلام نیاوردم تا با واسطه فدیه آزاد شوم و قریش نگویند که من برای فرار از فدیه پیرو محمد صلی‌الله‌علیه‌و‌آله شدم. برادرانش او را در مکه زندان کردند، ولی از دست آنان گریخت و به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله پیوست و در عمره قضا حضور داشت.

رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به او گفت: اگر خالد به سوی ما آید، او را گرامی می‌داریم و اسلام بر عقل (باور) امثال او خوش می‌نشیند. ولید این سخنان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله را برای خالد نوشت و این بود که اسلام در دل او جا گرفت و سبب هجرتش شد. سرانجام ولید در مدینه درگذشت.[3]

پی نوشت‌ها:

[1] . چهارشنبه اول ماه محرم سال 7 = 11 مه سال 628 ؛ یک‌شنبه 29 ماه شعبان سال 7 = اول ژانویه 629 .

[2] . بقره (2) آیه 194 : الشهر الحرام بالشهر الحرام والحرمات قصاص فمن اعتدی علیکم فاعتدوا علیه بمثل ما اعتدی علیکم واتقوا الله واعلموا أن الله مع المتقین ؛ این ماه حرام، در مقابل آن ماه حرام و شکستن ماه‌های حرام را قصاص است. پس هر کس بر شما تعدی کند، به همان اندازه تعدی‌اش بر او تعدی کنید و از خدا بترسید و بدانید که او با پرهیزگاران است.

[3] . الاعلام زرکلی، ج8 ، ص300 ؛ الأغانی، ج9، ص108 به بعد ؛ بروکلمان، ج1، ص147 ؛ دائرة المعارف الاسلامیه، ج3، ص546.

[ 4 ] . الاعلام زرکلی، ج1، ص362 ؛ الأغانی، ج4، ص120 ؛ البدایة‌والنهایه، ج2، ص220 ؛ المحبّر، ص138 ؛ دائرة‌المعارف‌الاسلامیه، ماده «اُمیة‌بن ابی‌صلت».

[ 5 ] . تاریخ طبری، ج3، ص15 ؛ الطبقات الکبری، ج3، ق2، ص111 ؛ تاریخ ابن اثیر، ج2، ص121 ؛ اُسد الغابه (کتاب الشعب)، ج1، ص118 ؛ دائرة المعارف الاسلامیه، ماده «بشر بن براء».

[ 6 ] . الاعلام زرکلی، ج2، ص159 ؛ الاستیعاب، ج1، ص298.

[ 7 ] . الاعلام زرکلی، ج9، ص 144 ؛ الاستیعاب، ج4، ص1558 ؛ الإصابه، ج3، ص 1953 ؛ اُسد الغابه، ج5، ص454 و 455 ؛ الطبقات الکبری، ج4، ص 98 99.

سال 8 ق = 629 ـ 630 م

رویدادها

اسلام آوردن خالد بن ولید، عمرو بن عاص و عثمان بن طلحه عبدری و آمدنشان به مدینه (ماه صفر).

اسلام آوردن عکرمة بن ابی جهل، ابوسفیان بن حرب، حکیم بن حزام و صفوان بن امیه، پس از فتح مکه (ماه رمضان).

شکستن عُزّی، سُواع، مَنات و هُبَل و دیگر بت‌ها.

اسلام آوردن قبیله ثقیف و شکستن بت لات.

گماردن عَتّاب بن اُسید بر مکه و علاء بن حضرمی را بر بحرین توسط پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

بازگشت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله به مدینه پس از فتح مکه.

ولادت ابراهیم پسر حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله از ماریه قبطیه، کنیز پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله .

مرگ شیرویه پسر خسرو پرویز و انتصاب پسر هفت ساله‌اش اردشیر به پادشاهی ایران.

وقایع نظامی

تداوم غزوه و سریّه‌ها

اعزام سریّه عمرو بن عاص به سوی قبیله «بلی» و «عذرة» که به غزوه «ذات السلاسل» معروف شد (جمادی الاخر).

اعزام سریّه ابوعبیده جرّاح به سوی «جُهینه». این جنگ، جنگ «خبط» خوانده می‌شود، زیرا افراد گروه از شدت گرسنگی از برگ درخت «عضاة» که شتران از آن تغذیه می‌کنند، خوردند.

[ 1 ] . تاریخ طبری، ج3، ص15 ؛ الطبقات الکبری، ج3، ق2، ص111 ؛ تاریخ ابن اثیر، ج2، ص121 ؛ اُسد الغابه (کتاب الشعب)، ج1، ص118 ؛ دائرة المعارف الاسلامیه، ماده «بشر بن براء».

[ 2 ] . الاعلام زرکلی، ج2، ص159 ؛ الاستیعاب، ج1، ص298.

[ 3 ] . الاعلام زرکلی، ج9، ص 144 ؛ الاستیعاب، ج4، ص1558 ؛ الإصابه، ج3، ص 1953 ؛ اُسد الغابه، ج5، ص454 و 455 ؛ الطبقات الکبری، ج4، ص 98 ـ 99.

[ 4 ] . دوشنبه اول محرم سال هشتم = اول مه سال 629 ؛ با دوشنبه دهم رمضان سال هشتم = اول ژانویه سال 630 .